![Η Ασφαλιστική Απάτη δεν είναι μαγκιά, είναι έγκλημα Η Ασφαλιστική Απάτη δεν είναι μαγκιά, είναι έγκλημα](https://aagora.gr/wp-content/uploads/2016/10/919765d8a2205497b8b46a1f7bfc492c.jpg)
Η Ασφαλιστική Απάτη δεν είναι μαγκιά, είναι έγκλημα
Η Ασφαλιστική Απάτη, ήταν το θέμα της εκδήλωσης που πραγματοποίησε η ΕΑΕΕ στις 19 Οκτωβρίου, και όπως φάνηκε από το πλήθος που την παρακολούθησε απασχολεί έντονα την ασφαλιστική αγορά και τα στελέχη της.
«Πρόκειται για ένα φαινόμενο που υπονομεύει το θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης, και επιβαρύνει τους έντιμους ασφαλισμένους», όπως τόνισε η Γενική Δ/ντρια της ΕΑΕΕ, κα Μαργαρίτα Αντωνάκη, «κάνει τα θεμέλια του θεσμού να τρίζουν», όπως επεσήμανε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Διαφανειας & Πρόληψης της ΕΑΕΕ κ. Αναστάσιος Κασκαρέλλης, ο οποίος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη «σοβαρότητα της αυταπάτης των ασφαλιστικών εταιρειών να ασχολούνται μόνο με την επιθετική πολιτική των τιμολογίων στον κλάδο αυτοκινήτου».
Το κόστος της ασφαλιστικής απάτης εκτιμάται ότι φτάνει το 10% των συνολικών αποζημιώσεων, ποσοστό που όπως ανέφερε ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου κατά της Απάτης (HACFE) και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του Ομίλου Εθνικής ΑΕΕΓΑ, κ. Παναγιώτης Γεωργίου, παραμένει σταθερό τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Και μπορεί ως φαινόμενο η ασφαλιστική απάτη να μην είναι καινούργιο, η ελληνική ασφαλιστική αγορά, ωστόσο, μόλις τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε να το αντιμετωπίζει κάπως πιο οργανωμένα, και όπως όλα δείχνουν έχει πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Αντίθετα, οι προσπάθειες του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν ξεκινήσει ήδη από το 2004, και όπως ανέφερε ο προσκεκλημένος ομιλητής, κ. Stephen Dalton, Head of Intelligence, Insurance Fraud Bureau του Ηνωμένου Βασιλείου, το κόστος των περιπτώσεων απάτης, που έχουν αποδειχτεί, φτάνουν τα £193 δις τον χρόνο και αντιστοιχούν σε 131.000 περιπτώσεις, ενώ σε άλλα £2 δις περίπου εκτιμάται ότι φτάνει το κόστος εκείνων που δεν έχουν εντοπιστεί.
Γεγονός πάντως είναι ότι όλες οι χώρες βρίσκονται αντιμέτωπες με περιπτώσεις ασφαλιστικής απάτης που αφορούν όχι μόνο στον κλάδο αυτοκινήτου (εκεί συναντάται πιο συχνά το φαινόμενο), αλλά σε όλους ανεξαιρέτως τους ασφαλιστικούς κλάδους.
Αυτό που τονίστηκε τόσο από τον κ. Dalton όσο και από την επόμενη ομιλήτρια, κα Λαμπρινή Γυφτοκώστα, Policy Advisor, Conduct of Business, Insurance Europe, αλλά και τους υπόλοιπους ομιλητές είναι ότι για να καταπολεμηθεί το φαινόμενο χρειάζεται:
1) Ανταλλαγή πληροφοριών των ασφαλιστικών εταιρειών μεταξύ τους και με την Ένωση τους
2) Διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών
3) Εκπαίδευση και πιστοποίηση των στελεχών της ασφαλιστικής βιομηχανίας πάνω στο ζήτημα και
4) Συνεργασία των Ασφαλιστών με την Πολιτεία και τις Αρχές προστασίας προσωπικών δεδομένων αλλά και όποιον άλλον φορέα δραστηριοποιείται κατά της Απάτης.
Το μοίρασμα της πληροφορίας απ’ ό,τι φάνηκε είναι και το πιο δύσκολο, όχι μόνο γιατί η ελληνική αγορά δεν έχει ανάλογη κουλτούρα –όπως τα ίδια της στελέχη παραδέχονται–, αλλά και γιατί, όπως ανέφερε η κα Γυφτοκώστα, τα κράτη μέλη έχουν διαφορετικό τρόπο ανίχνευσης της απάτης και διαφορετική στατιστική απεικόνιση, πράγμα που κάνει πολύ δύσκολη την αποτύπωση του μεγέθους του φαινομένου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο,.
Η Insurance Europe πάντως αξιοποιεί τις όποιες πληροφορίες που συλλέγονται, προκειμένου να προωθήσει τις θέσεις των ασφαλιστών στα κέντρα πολιτικών αποφάσεων και να ληφθούν αυτές υπόψη κατά τη νομοθέτηση των νέων οδηγιών ή κανονισμών, όπως αυτός που αφορά την Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων.
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έχουν πειστεί, όπως μας πληροφόρησε η κα Γυφτοκώστα, για τη σοβαρότητα του φαινομένου της ασφαλιστικής απάτης, θεωρώντας την καταπολέμησή της «έννομο συμφέρον», που σημαίνει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν προσωπικά δεδομένα του ασφαλισμένου, αρκεί αυτός να έχει δώσει τη συγκατάθεσή του, αφού όμως προηγουμένως έχει ενημερωθεί για το τι στοιχεία του, πού και από ποιον θα χρησιμοποιηθούν.
Ενδεχομένως η επεξεργασία ενός υποδείγματος συγκαταθέσεως, σαν αυτό που εισηγήθηκε η Γερμανική Αρχή Προσωπικών Δεδομένων, και ένας κώδικας δεοντολογίας αποδεκτός από όλες τις εταιρείες να ήταν ένα θετικό βήμα, για να αρθούν οι όποιες ανησυχίες για τη χρήση των προσωπικών δεδομένων.
Εκείνο πάντως που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι η απάτη είναι μία συνεχώς μεταβαλλόμενη απειλή και αυτοί που διαχειρίζονται τον συγκεκριμένο κίνδυνο πρέπει να εξελίσσονται συνεχώς, όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε η κα Κατερίνα Καλογήρου, Μέλος Επιτροπής Διαφάνειας & Πρόληψης ΕΑΕΕ, Διευθύντρια Διαχείρισης Λειτουργικών Κινδύνων, Eurolife ERB.
Σημαντικό, όμως, ρόλο στην καταπολέμηση του φαινομένου της ασφαλιστικής απάτης μπορούν και πρέπει να παίξουν και οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι. Στην κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να ενημερωθούν σωστά για τις επιπτώσεις που έχει η απάτη όχι μόνο για την αγορά αλλά και στους ίδιους, αλλά και να θεσπιστούν και αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες, για να αντιληφθούν ότι «η ασφαλιστική απάτη δεν είναι μαγκιά, είναι έγκλημα και θύματα είναι η αγορά και οι ασφαλισμένοι», όπως είπε χαρακτηριστικά η κα Αντωνάκη.
Δήμητρα Καζάντζα