![Η σημασία τεχνικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων στις εταιρείες Ζημιών Η σημασία τεχνικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων στις εταιρείες Ζημιών](https://aagora.gr/wp-content/uploads/2015/05/60277dba3282779a3354b72707afd802.jpg)
Η σημασία τεχνικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων στις εταιρείες Ζημιών
Του Γιώργου Μαρκολέφα, Αναλογιστή
Η Διοίκηση μιας εταιρείας, στο πλαίσιο της παρακολούθησης της κερδοφορίας ενός μεμονωμένου προϊόντος, ενός χαρτοφυλακίου προϊόντων, ενός ολόκληρου κλάδου ή και ολόκληρης της εταιρείας, αναλύει το αποτέλεσμα σε τρία επίπεδα: τεχνικό αποτέλεσμα, λειτουργικό αποτέλεσμα και τελικό αποτέλεσμα.
Το τεχνικό αποτέλεσμα προκύπτει από τα δεδουλευμένα ασφάλιστρα ιδίας κράτησης, μειωμένα κατά το άμεσο κόστος, με βάση τη φόρμουλα που ακολουθεί:
Τεχνικό Αποτέλεσμα =
[Δεδουλευμένα Ασφάλιστρα] – [Αντασφάλιστρα] – [Κόστος Ασφαλιστικών Αποζημιώσεων] – [Συμμετοχή Αντασφαλιστών] – [Δεδουλευμένες Προμήθειες Παραγωγής] – [Λοιπά Έξοδα Πρόσκτησης] – [Έξοδα Διαχείρισης Αποζημιώσεων]
Tο λειτουργικό αποτέλεσμα περιλαμβάνει ό,τι και το τεχνικό που περιγράψαμε ανωτέρω, με τη μόνη διαφορά ότι λαμβάνονται επιπρόσθετα υπόψη τα πάσης μορφής έμμεσα έξοδα υποστήριξης του συγκεκριμένου χαρτοφυλακίου. Αυτά προέρχονται από την κατανομή μέρους των εξόδων υπηρεσιών που υποστηρίζουν όλους τους κλάδους, όπως π.χ. Μηχανογράφηση, Λογιστήριο, κ.λπ.
Τέλος, για τη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος, στηριζόμαστε στο λειτουργικό αποτέλεσμα, μόνο που επιπροσθέτως λαμβάνονται υπόψη και τα έσοδα από επενδύσεις που προέρχονται από την επένδυση των αποθεμάτων του συγκεκριμένου χαρτοφυλακίου.
Έχοντας πλέον ορίσει τον τρόπο υπολογισμού του καθενός από τα ανωτέρω τρία αποτελέσματα, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια σχόλια όσον αφορά τα συμπεράσματα που μπορούν να προκύψουν για τη διοίκησης της εταιρείας.
Αρνητικό τεχνικό αποτέλεσμα υποδεικνύει πιθανή ανεπάρκεια ασφαλίστρου ή και τεχνικών προβλέψεων, οπότε άμεσα η έρευνα πρέπει να προχωρήσει πιο βαθιά σε κάθε παράμετρο, ώστε να γίνουν σαφείς οι αιτίες του προβλήματος. Τέτοιες παράμετροι είναι η εκπτωτική πολιτική, η ανεπαρκής παραμετροποίηση τιμολογίου, η χαλάρωση κανόνων στην ανάληψη κινδύνων, οι πληθωριστικές τάσεις στο κόστος αποζημιώσεων, οι ανεπαρκείς διαδικασίες ελέγχου αποζημιώσεων, η ακατάλληλη δομή αντασφάλισης, κ.λπ.
Για να αξιολογηθεί η επάρκεια του ασφαλίστρου ή των τεχνικών προβλέψεων, είναι απαραίτητος ο διαχωρισμός του τεχνικού αποτελέσματος σε αποτέλεσμα τρέχοντος έτους και σε αποτέλεσμα προηγουμένων ετών. Πιο συγκεκριμένα, για την επάρκεια του ασφαλίστρου η εταιρεία θα πρέπει να επικεντρωθεί στο τεχνικό αποτέλεσμα του τρέχοντος έτους συμβάντος, ενώ για να κρίνει την επάρκεια των τεχνικών προβλέψεων, θα πρέπει να στηριχθεί στα αποτελέσματα προηγουμένων ετών, τα οποία αφορούν τα τυχόν πλεονάσματα ή ελλείμματα (boni/mali) των τεχνικών προβλέψεων, έτσι όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί κατά την αρχή της χρήσης.
Θετικό τεχνικό αποτέλεσμα, σε πρώτη ανάγνωση, σημαίνει ότι η πολιτική που έχει ακολουθήσει η εταιρεία, στην ανάληψη των κινδύνων (u/w), στην πρόσκτηση νέων εργασιών (προμήθειες), στον υπολογισμό των εκάστοτε αποζημιώσεων, φαίνεται να είναι σε σωστό δρόμο, τουλάχιστον στο συγκεκριμένο έτος. Όμως, η ύπαρξη θετικού τεχνικού αποτελέσματος δεν πρέπει να οδηγήσει σε χαλάρωση και επανάπαυση τη διοίκηση της εταιρείας, διότι δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι είναι δεδομένη η επάρκεια του ασφαλίστρου ή και των τεχνικών προβλέψεων.
Για παράδειγμα, μπορεί να έχουμε θετικό τεχνικό αποτέλεσμα, με ανεπάρκεια, όμως, του ασφαλίστρου. Σε αυτή την περίπτωση, η χειροτέρευση των τρεχόντων αποτελεσμάτων καλύπτεται από τα πλεονάσματα των τεχνικών προβλέψεων προηγουμένων ετών. Αντίθετα, μπορεί να έχουμε θετικό τεχνικό αποτέλεσμα τρέχοντος έτους, με το συνολικό τεχνικό αποτέλεσμα να είναι αρνητικό, διότι αυτό επιβαρύνεται από ελλείμματα στις τεχνικές προβλέψεις προηγουμένων ετών.
Το λειτουργικό αποτέλεσμα αποτυπώνει την επίδραση των εμμέσων εξόδων επί του τεχνικού αποτελέσματος, δηλαδή του κόστους που προέρχεται από τις λοιπές υπηρεσίες της εταιρείας, όπως π.χ. μηχανογράφηση, λογιστήριο, Marke-ting, διεύθυνση περιουσίας, κ.λπ., για να στηρίξει τη λειτουργία του χαρτοφυλακίου. Με δεδομένο ότι τα ανωτέρω έξοδα είναι πάγια και δεν διαφοροποιούνται σημαντικά με τον όγκο της παραγωγής, η διαμόρφωση θετικού λειτουργικού αποτελέσματος εξαρτάται από την παραγωγικότητα της εταιρείας και από το ποσοστό του τεχνικού περιθωρίου.
Τέλος, το τελικό αποτέλεσμα ενσωματώνει την επίδραση των επενδύσεων στο διαμορφούμενο αποτέλεσμα. Η επίδραση του επενδυτικού αποτελέσματος διαφοροποιείται σημαντικά, ανάλογα με τις συνθήκες αγοράς αλλά και την επενδυτική πολιτική της εταιρείας.
Εκτός, όμως, από τη διαμόρφωση των τριών αποτελεσμάτων στα οποία έχουμε αναφερθεί μέχρι τώρα, είναι συνήθης πρακτική η χρήση αριθμοδεικτών, οι οποίοι βοηθούν τη διοίκηση μιας εταιρείας να εξάγει, εύκολα και γρήγορα, χρήσιμα συμπεράσματα. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στον δείκτη Net Combined Ratio, ο οποίος υπολογίζεται ως το σύνολο κόστους μετά από συμμετοχή αντασφαλιστών, προς δεδουλευμένα ασφάλιστρα ιδίας κράτησης, με βάση τη φόρμουλα που ακολουθεί:
Net Combined Ratio =
{[Κόστος Ασφαλιστικών Αποζημιώσεων] – [Συμμετοχή Αντασφαλιστών] –
[Δεδουλευμένες Προμήθειες Παραγωγής] – [Λοιπά Έξοδα Πρόσκτησης] – [Έξοδα Διαχείρισης Αποζημιώσεων] – [Λοιπά Επιμεριζόμενα Διοικητικά Έξοδα]} / {[Δεδουλευμένα Ασφάλιστρα] – [Αντασφάλιστρα]}
Ένα επίπεδο αναφοράς για τον εν λόγω δείκτη διεθνώς είναι το 98%, με τον δείκτη να ποικίλλει αναλόγως τον κλάδο αλλά και το επίπεδο παραγωγικότητας της συγκεκριμένης εταιρείας ή και της συγκεκριμένης αγοράς.
Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι, λόγω του επιπέδου των επιτοκίων, τα έσοδα από επενδύσεις είναι ιδιαιτέρως χαμηλά, οπότε το τελικό αποτέλεσμα διαμορφώνεται κατά βάση από το λειτουργικό αποτέλεσμα. Έτσι, ενώ τις προηγούμενες δεκαετίες οι εταιρείες είχαν τη δυνατότητα κερδοφόρου λειτουργίας με δείκτες Net Combined Ratio μεγαλύτερους του 100%, αυτό πλέον δεν είναι εφικτό σε μακροπρόθεσμη βάση. Όπως ήταν αναμενόμενο, η εξέλιξη αυτή έχει επηρεάσει σημαντικά το λειτουργικό μοντέλο των εταιρειών, οι οποίες επικεντρώνονται στην αύξηση της παραγωγικότητας μέσω βελτιστοποίησης των διαδικασιών, με στόχο τη μείωση του κόστους αλλά και την αύξηση των δεικτών ικανοποίησης πελατών και δικτύων πωλήσεων.
Σ.Σ.: Οι πληροφορίες του παρόντος άρθρου είναι σημαντικό βοήθημα για την “ανάγνωση” των πινάκων που παραθέτουμε στο θέμα με τίτλο, “Τα αποτελέσματα 43 ασφαλιστικών εταιρειών για το 2014″.