![Τι απαντούν οι υπεύθυνοι επικοινωνίας των ασφαλιστικών εταιρειών στην αγωνία των ασφαλιστών τους; Τι απαντούν οι υπεύθυνοι επικοινωνίας των ασφαλιστικών εταιρειών στην αγωνία των ασφαλιστών τους;](https://aagora.gr/wp-content/uploads/2021/02/agonia-1024x576.png)
Τι απαντούν οι υπεύθυνοι επικοινωνίας των ασφαλιστικών εταιρειών στην αγωνία των ασφαλιστών τους;
Σχολιάζοντας ανάρτηση του Δημήτρη Ρουχωτά στην προσωπική του σελίδα στο facebook* η ασφαλίστρια Αντιγόνη Γκαναβία σημειώνει:
«Έχουμε δυο επιλογές: Ή να προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα ή να κοιτάμε το ποτάμι από την όχθη…. Που στο τέλος σίγουρα θα μας παρασύρει….
Οι Δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστές είναι πάρα πολλές, μα περισσότερο απ’ όλα είναι ο φόβος που κάθε φορά πηγαίνοντας σε ένα ραντεβού, όσο καλά και να είσαι εξοπλισμένος, γυρίζοντας το βράδυ στο σπίτι, αισθάνεσαι τύψεις, γιατί αρκετές φορές σου έρχεται στο μυαλό η σκέψη: αν κόλλησα τον ιό, θα πάρω στο λαιμό μου και την υπόλοιπη οικογένεια; Και η χειρότερη σκέψη είναι: Αν κόλλησα τον ιό, θα τον προσπεράσω ή θα πεθάνω;
Τα ραντεβού για νέους πελάτες είναι ελάχιστα οπότε έρχεσαι στο δίλημμα: να πάω στο ραντεβού ή να μην πάω;
Την απάντηση θα πρέπει να τη δώσεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, αναλαμβάνοντας και το τίμημα…
Δεν είναι καθόλου εύκολη η πώληση των ασφαλειών ζωής από το τηλέφωνο, το Viber ή το Skype. Γιατί είναι από τα λιγοστά επαγγέλματα που θα πρέπει να επισκεφτείς τον υποψήφιο πελάτη στο σπίτι του… Σε μένα προσωπικά φάνηκε πολύ ωφέλιμος και χρήσιμος ο συνδυασμός και των δύο.
Όσο μικρότερη είναι η παραμονή στο σπίτι ή στον επαγγελματικό χώρο, ελαχιστοποιείς κατά κάποιο τρόπο τον κίνδυνο. Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι μάχιμος 10 -20-30 χρόνια, γεμάτος εμπειρία και γνώση και προπαντός θέληση, και να μην μπορείς να ζεις ελεύθερος στην καθημερινότητά σου, τόσο πρακτικά αλλά και ψυχολογικά. Συμφωνώ και επαυξάνω με τα αναγραφόμενα σας! Ας μας βοηθήσουν όλους μας οι εταιρείες μας, ώστε όταν προσπεραστεί η μπόρα, να είμαστε εκεί όλοι ΜΑΖΙ! Εμείς παίζουμε το κεφάλι μας κορώνα γράμματα, η βοήθειά τους όμως δεν κοστίζει ΖΩΕΣ!».
Και συνεχίζει η κα Γκαναβία, απαντώντας στον Ιορδάνη Σιδηρόπουλο, ο οποίος την επαινεί για τον παραστατικό, όμορφο και ανθρώπινο τρόπο με τον οποίο περιγράφει τα όσα βιώνουν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές:
«Δεν γίνεται ούτε να είμαστε θεατές αλλά μου έπεσε πολύ βαρύ όταν ένα μεσημέρι του Δεκέμβρη, που έφευγα για τη δουλειά και ο επτά ετών γιος μου έκανε μάθημα στο κομπιούτερ, μου είπε: Μαμά μείνε εδώ μαζί μου, γιατί άμα κολλήσεις κορονολιο (έτσι τον λέει) εγώ μετά δεν θα σε έχω μαζί μου να με βοηθάς στα μαθήματα και τι θα κάνω που ο μπαμπάς είναι στο μαγαζί; Όταν του απάντησα ότι πρέπει να πάω στη δουλειά μου, γιατί είναι ανάγκη, μου είπε με αναστεναγμό: Να προσέχεις μαμά! Οι ΜΑΜΑΔΕΣ Εταιρείες ένα χρόνο τώρα δεν μας κοίταξαν ποτέ στα μάτια… να μας πουν, έστω, Το Πρόσεχε του μικρού Άγγελου!».
*Έγραφε ο Δημήτρης Ρουχωτάς στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook:
«Είμαστε βέβαιοι πως οι διοικήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών συμμερίζονται τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες τα δίκτυα εδώ και ένα χρόνο εργάζονται.
Χωρίς την προσωπική επαφή αλλά και παρότρυνση, χωρίς εκδηλώσεις τόνωσης και επιβράβευσης, στερούμενοι επικοινωνίας και ενημέρωσης, περιμένουν μέσα από τον κλαδικό Τύπο, πολύ περισσότερο από ποτέ, συμπαράσταση και κάλυψη.
Ούτε οι εφημερίδες ούτε τα διαδικτυακά sites, που έτσι κι αλλιώς μόνο με τις διοικήσεις και τα τμήματα επικοινωνίας έχουν πάρε-δώσε, τούς ξέρουν.
Ο δίαυλος των διαμεσολαβούντων με τα κλαδικά έντυπα είναι κρίσιμος συντελεστής για τον σχεδιασμό, που δεν είναι παρά ευθύνη των διοικήσεων».
Ακολουθήστε την Ασφαλιστική Αγορά στο Google News