![Τεράστια τα περιθώρια συμβολής της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην ελληνική οικονομία Τεράστια τα περιθώρια συμβολής της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην ελληνική οικονομία](https://aagora.gr/wp-content/uploads/2019/11/eaee-iobe-1024x576.jpg)
Τεράστια τα περιθώρια συμβολής της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην ελληνική οικονομία
Το πολλαπλασιαστικό όφελος που δημιουργεί ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης στην ελληνική οικονομία και κοινωνία ανέδειξε η μελέτη που παρουσίασε, στις 7 Νοεμβρίου, η ΕΑΕΕ σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ. Ένα όφελος αναντίστοιχο της διείσδυσης που έχει ο κλάδος στη χώρα μας.
Η μελέτη παρουσιάστηκε ενόψει της Ημέρας Ασφάλισης (11 Νοεμβρίου) και συγκέντρωσε στα γραφεία της ΕΑΕΕ το σύνολο σχεδόν των επικεφαλής των ασφαλιστικών εταιρειών της χώρας και στελέχη των εταιρειών τους, εκπροσώπους φορέων της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και δημοσιογράφους, αλλά και δύο εκλεκτούς καλεσμένους, τον Υποδιοικητή της ΤτΕ, κ. Θεόδωρο Μητράκο, και τον Υπουργό Ανάπτυξης & Επενδύσεων, κ. Άδωνι Γεωργιάδη.
Η διατύπωση που επέλεξε ο κ. Θ. Μητράκος περισσότερο και από την ίδια την τοποθέτησή του (δείτε τη παρακάτω), δείχνει –στα μάτια μας τουλάχιστον– ότι ο επόπτης εγκαταλείπει την αφ’ υψηλού προσέγγιση της αγοράς και επιλέγει τον ρόλο του συνοδοιπόρου και του συνεργάτη.
Ο κ. Ά. Γεωργιάδης, στην ολιγόλεπτη ομιλία του, τόνισε ότι «ο ρόλος της Πολιτείας είναι να δημιουργήσει ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς, γιατί αυτό θα έχει πολλαπλά οφέλη για την κοινωνία και την οικονομία». Αν και οι πολιτικοί μας μας έχουν μάθει να κρατάμε μικρά καλάθια, στα όσα λένε και υπόσχονται, η για μία ακόμα φορά ιδιαιτέρως θετική διάθεση απέναντι στον κλάδο του κ. Γεωργιάδη έχει δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες στους ανθρώπους του κλάδου. Προσδοκίες που όλοι ελπίζουμε να μη διαψευστούν.
Η μελέτη του ΙΟΒΕ νομίζουμε ότι προσφέρει αρκετά επιχειρήματα, ώστε η Κυβέρνηση σύντομα να κάνει τις παρεμβάσεις εκείνες που χρειάζεται ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης, προκειμένου να αφήσει ένα ακόμα μεγαλύτερο αποτύπωμα στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.
Ας δούμε, όμως τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης του ΙΟΒΕ, με θέμα: «Το κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην Ελλάδα», όπως παρουσιάστηκαν από τον Γενικό Διευθυντή του ΙΟΒΕ, κ. Νίκο Βέττα, και τον Υπεύθυνο Κλαδικών Μελετών του ΙΟΒΕ, κ. Γιώργο Μανιάτη.
Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης
Από τη σχετική ανάλυση ανέκυψαν τα εξής βασικά συμπεράσματα:
Η άμεση και έμμεση συμβολή του κλάδου της ιδιωτικής ασφάλισης εκτιμάται σε €2,4 δισ. σε όρους ΑΕΠ το 2018 και αντιστοιχεί στο 1,3% του ΑΕΠ της χώρας το 2018.
Μαζί με την προκαλούμενη επίδραση, η συνολική συμβολή του κλάδου ιδιωτικής ασφάλισης σε όρους ΑΕΠ εκτιμάται σε €4,1 δισ. ή 2,2% του ΑΕΠ το 2018, πέραν των αποζημιώσεων που παρέχει ο κλάδος στους ασφαλισμένους (οι αποζημιώσεις αυτές ανήλθαν το 2017 σε €2,25 δισ.).
Η άμεση και έμμεση επίδραση στην απασχόληση το 2018 εκτιμάται σε 33,8 χιλ. θέσεις εργασίας και ισοδυναμεί με το 0,9% της συνολικής απασχόλησης στην Ελλάδα. Αυτό συνεπάγεται ότι κάθε άμεση θέση εργασίας στον κλάδο ιδιωτικής ασφάλισης υποστηρίζει άλλες 8,5 θέσεις εργασίας στην ελληνική οικονομία.
Σε όρους απασχόλησης, η συνολική συνεισφορά του κλάδου εκτιμάται σε 70,9 χιλ. θέσεις εργασίας (ή 1,9% της απασχόλησης στη χώρα).
Τα συνολικά έσοδα από φόρους και εισφορές που προκύπτουν από τη δραστηριότητα του κλάδου ιδιωτικής ασφάλισης εκτιμώνται σε €1,65 δισ.
Οι επενδύσεις των ασφαλιστικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν το 2017 σε €13,9 δισ., αυξημένες κατά 9,7% συγκριτικά με το προηγούμενο έτος.
Παράλληλα, όπως τονίστηκε, η ιδιωτική ασφάλιση:
- από κοινωνική άποψη, συμβάλει στην ενίσχυση της κοινωνικής σταθερότητας, στη διαφύλαξη θέσεων εργασίας στην οικονομία και στην πρόληψη και διαχείριση των κινδύνων
- στηρίζει την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη της οικονομίας
- βελτιώνει τη δημοσιονομική θέση της χώρας και τις μακροοικονομικές επιδόσεις της οικονομίας.
Παρόλη όμως την αδιαμφησβήτητα θετική συμβολή του κλάδου, η διείσδυση της ιδιωτικής ασφάλισης στην ελληνική κοινωνία είναι μικρή σε σχέση με εκείνη των ευρωπαϊκών χωρών.
«Αναθέσαμε αυτή τη μελέτη στο ΙΟΒΕ γιατί θέλαμε να δούμε τη θέση μας στη χώρα με μια πιο ευρεία ματιά. Για πρώτη φορά στη μελέτη αυτή καταγράφεται εμπεριστατωμένα η συνολική συμβολή της Ιδιωτικής Ασφάλισης, δηλαδή το πολλαπλασιαστικό όφελος και η αλυσίδα αξίας που ο κλάδος δημιουργεί στην οικονομία και την κοινωνία, που είναι σημαντική ακόμα και με δεδομένη την υπασφάλιση. Από τη μελέτη προέκυψε πως για κάθε €1 προστιθέμενης αξίας του κλάδου ιδιωτικής ασφάλισης δημιουργούνται συνολικά άλλα €3,6 στην ελληνική οικονομία», ανέφερε ο κ. Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, Πρόεδρος της ΕΑΕΕ, ανοίγοντας την εκδήλωση, και πρόσθεσε:
«Είναι εύκολο να νομίζει κανείς ότι η ασφάλιση είναι πολυτέλεια. Ωστόσο, με €14 δισ. επενδύσεων το 2017, €2,3 δισ. αποζημιώσεις, €4,14 δισ. συνεισφορά στην ελληνική οικονομία το 2018 σε όρους ΑΕΠ και συνολική συμβολή στην απασχόληση με 70,9 χιλ. θέσεις εργασίας, ο κλάδος αποδεικνύει ενεργά πως μπορεί να βοηθήσει έμπρακτα τη χώρα, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Μια ματιά σε έναν κόσμο χωρίς ασφάλιση φωτίζει ένα ντόμινο συνεπειών που εκτός τα δημόσια έσοδα θα έπληττε και την ποιότητα ζωής του ασφαλισμένου πολίτη, την κοινωνική συνοχή, την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη».
Αναγκαίες οι παρεμβάσεις
«Το περιθώριο που έχει ο κλάδος για συμβολή στην ελληνική οικονομία είναι τεράστιο», επεσήμανε ο κ. Βέττας, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, τονίζοντας, ωστόσο ότι «αυτό δεν θα γίνει αυτόματα, χρειάζονται παρεμβάσεις».
Σύμφωνα με τη μελέτη χρειάζεται:
- Να αλλάξει η αντίληψη της κοινωνίας για το «δίχτυ» προστασίας που οφείλει να παρέχει το κράτος σε περίπτωση συμβάντων που προκαλούν μεγάλες ζημιές.
- Να δοθούν φορολογικά κίνητρα.
- Να υπάρξουν ρυθμίσεις για υποχρεωτική ασφάλιση και σε κλάδους εκτός των οχημάτων.
- Να θεσμοθετηθεί ο συμπληρωματικός ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
Ωστόσο, όπως τόνισε στην παρέμβαση του ο Υποδιοικητής της ΤτΕ, «ενδιαφέρουσες οι προτάσεις πολιτικής, αλλά αφορούν άλλους και κυρίως την Πολιτεία». Εξίσου σημαντικό για τον ίδιο είναι το «τι εμείς ως επόπτες, ως εργαζόμενοι στην ασφαλιστική αγορά, ως επιχειρήσεις κυρίως θα πρέπει να κάνουμε για να μπορέσουμε να καλύψουμε το κενό ασφάλισης που υπάρχει. Πώς θα πετύχουμε την αξιοπιστία της αγοράς και θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και των πελατών μας». Στην κατεύθυνση αυτή πρότεινε «όλοι μαζί, η Ένωση κυρίως, να βρει τρόπους να προβάλει με στοιχεία το έργο της ιδιωτικής ασφάλισης, με καλά παραδείγματα από καταστροφές, στις οποίες ο κλάδος μας βρέθηκε πρώτος κοντά στους καταναλωτές».
Από την τοποθέτηση στη συνέχεια του κ. Σαρρηγεωργίου προκύπτει ότι η ασφαλιστική αγορά, φαίνεται να εστιάζει στην υπεράνθρωπη προσπάθεια που κατέβαλε να προσαρμοστεί –και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης– στους τρεις πυλώνες του Solvency II (κεφαλαιακή επάρκεια, διακυβέρνηση, διαφάνεια). Αρκεί η προβολή αυτού, για να αυξηθεί η ασφαλιστική ύλη, που είναι και το ζητούμενο;
Μια απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δίνει η τοποθέτηση του κ. Νίκου Αδαμαντιάδη, ότι «η υπερβολική ρύθμιση της αγοράς έχει καταστήσει τα “ασφαλιστικά οχήματα”, ασφαλιστικές εταιρείες και ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, όργανα γραφειοκρατίας και όχι μηχανές παραγωγής». Όπως είπε: «Πρέπει να μπορέσουμε να βρούμε τη χρυσή τομή, για να μπορέσουν οι εταιρείες να αναπτύξουν παραγωγικό έργο. Τότε και εξωστρέφεια θα αποκτήσουμε και καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε».
Στην προσπάθεια αυτή ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ούτε μπορεί ούτε γίνεται να αγνοηθεί. Αυτό προσπάθησε να το κάνει σαφές με την παρέμβασή της, η Πρόεδρος του ΠΣΑΣ, κα Θεοδώρα Γουργούλη, λέγοντας ότι «εταιρείες και ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές πρέπει να συνδιαμορφώσουν το μήνυμα που θέλει να περάσει η ασφαλιστική αγορά». Και αυτό είναι κάτι που χρόνια ζητούν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές.
Μήπως είναι καιρός, η επόμενη μελέτη-έρευνα που θα πραγματοποιήσει η Ένωση να αφορά στο πώς βλέπουν την αγορά και τις εταιρείες οι ίδιοι οι συνεργάτες τους; Θα είχε ενδιαφέρον να τεθούν σκληρές ερωτήσεις και να δοθούν εξίσου σκληρές απαντήσεις. Και ίσως από εκεί να προκύψει και το πλαίσιο συνδιαμόρφωσης των στόχων και η επίτευξή τους.
Δήμητρα Καζάντζα