![Κίνδυνος να βρεθούν εκτός αγοράς χιλιάδες επαγγελματίες και στελέχη, λόγω ελλιπούς πιστοποίησης Κίνδυνος να βρεθούν εκτός αγοράς χιλιάδες επαγγελματίες και στελέχη, λόγω ελλιπούς πιστοποίησης](https://aagora.gr/wp-content/uploads/2013/07/3ae7ed6dc1e285ef778f4f2d7f0bc247.jpg)
Κίνδυνος να βρεθούν εκτός αγοράς χιλιάδες επαγγελματίες και στελέχη, λόγω ελλιπούς πιστοποίησης
Η ένταξη της ασφαλιστικής εκπαίδευσης στα προγράμματα ΕΣΠΑ αποτελεί το μεγάλο στοίχημα, από το οποίο συναρτά η νέα διοίκηση του ΕΙΑΣ την πορεία, ίσως και την ύπαρξη, του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών.
Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΙΑΣ και καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά, κ. Μιλτιάδης Νεκτάριος, με την ομόφωνη στήριξη του διοικητικού συμβουλίου, έχουν καταρτίσει την εκπαιδευτική ασφαλιστική ύλη που θα επιτρέψει στο ανθρώπινο δυναμικό της ασφαλιστικής βιομηχανίας, είτε αυτοί είναι ασφαλιστικοί υπάλληλοι-στελέχη, είτε ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές όλων των βαθμίδων, κάτοχοι του Πιστοποιητικού Επιπέδου Α’, να εξασφαλίσουν την παρουσία τους στην αγορά, την επόμενη ημέρα.
Οι γνώσεις που στοχεύουν στη λήψη του Πιστοποιητικού Επιπέδου Δ’ είναι προαπαιτούμενες, για να μπορούν να λειτουργήσουν επαγγελματίες, στελέχη και ασφαλιστικοί υπάλληλοι, στην αναμενόμενη νέα αγορά των σύνθετων προϊόντων, που θα έχουν να κάνουν με τις συντάξεις.
Ο πληθυσμός που κρίνεται ότι θα πρέπει να επανεκπαιδευτεί για να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες ξεπερνά τις 20.000 ανθρώπους και απαιτεί σχετικά μακροχρόνια εκπαίδευση.
Οι κακές συγκυρίες της ελληνικής οικονομίας δεν είναι το καλύτερο περιβάλλον και δεν είναι και σύμμαχος του φιλόδοξου στόχου που έχει το ΕΙΑΣ. Παρά ταύτα, εάν η χρηματοδότηση εγκριθεί και στο βαθμό που θα εγκριθεί, θα επιτρέψει τη δημιουργία μιας νέας γενιάς στελεχών, ικανών να διαδραματίσουν το ρόλο εκείνο που η ιδιωτική ασφάλιση καλείται να επωμιστεί στο άμεσο μέλλον.
Καλώς ή κακώς, από την πρωτοβουλία του ΕΙΑΣ δεν κρίνεται μόνον η τύχη του Ινστιτούτου αλλά και η ποιότητα της ελληνικής ασφαλιστικής βιομηχανίας, τα επόμενα δύο χρόνια. Τότε, που θα έχουν καταλαγιάσει και εξαφανιστεί οι εσωστρέφειες και οι “εμφύλιες” διεκδικήσεις. Τότε, που τα κεκτημένα θα είναι παρωχημένα.