Πρέπει –αν όχι λογικά–, εθιμικά, να είμαστε και να δηλώνουμε αισιόδοξοι για τον καινούριο χρόνο.
Η ελληνική ασφαλιστική αγορά έχει προ πολλού αλλάξει. Οι πρωταγωνιστές διαδέχονται τους “βετεράνους”. Αυτό ισχύει και για τα πρόσωπα και για τα σχήματα.

Η πολυετής και μακροχρόνια παρουσία όχι μόνο δεν συνιστά πλέον για κανέναν πλεονέκτημα αλλά, αντιθέτως, εγείρει επιφυλάξεις και ενστάσεις. Θυμηθείτε:

Επώνυμα άτομα-επαγγελματίες και επιχειρηματίες αποχωρούν όσο πιο “διακριτικά” τους επιτρέπουν τα ανομήματά τους, χωρίς αναγνώριση, χωρίς την έξωθεν καλή μαρτυρία. και τα παραδοσιακά σχήματα-εταιρείες αγωνίζονται να μετονομασθούν και να “εκσυγχρονισθούν”, για να μη θυμίζει τίποτα το ένδοξο (;) παρελθόν τους.

Πρωτοφανή πράγματα! Γεγονότα με νόημα, αιτίες και συμπεράσματα.

Η ελληνική ασφαλιστική αγορά, μικρή στον πληθυσμό, αναιμική σε δυναμισμό, με στερημένη φαντασία στον σχεδιασμό του στόχου και του προορισμού της, εισπράττει τα επίχειρα των επιδόσεών της.

Ουδέποτε ο θεσμός της Ασφάλισης άνθισε και κάρπισε διεκδικώντας μόνον μερίδια αγοράς, κέρδη για τους μετόχους και αναλογιστική αποτύπωση αποθεμάτων και περιθωρίων φερεγγυότητας.
Πάντοτε ο θεσμός της Ασφάλισης όπου και όποτε άνθισε ήταν όταν αναλάμβανε το ρίσκο και εμφανιζόταν διατεθειμένος να υπηρετήσει την ανθρώπινη αδυναμία. όταν διαφοροποιούνταν συστηματικά και όχι συστημικά από άλλες μορφές επιχειρηματικής πρακτικής και γι’ αυτό οι νομοθετούντες τα πλαίσια της λειτουργίας του προέβλεπαν και αναγνώριζαν τη διαφορετικότητα του θεσμού. όταν οι αναλογιστές υπηρετούσαν τον θεσμό και δεν τον καθόριζαν. όταν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές διέδιδαν τον θεσμό και δεν “πωλούσαν”. όταν οι διοικητικοί δεν οικειοποιούνταν το επάγγελμα και, τέλος, όταν οι επόπτες με σεβασμό έλεγχαν και εν ονόματι του θεσμού επέβαλαν, όταν έπρεπε, τις κυρώσεις.

Τώρα, σήμερα, τα πράγματα δεν είναι έτσι…

Η οικονομική κρίση ελέγετο ότι ισχυροποιεί τη χρησιμότητα του θεσμού της Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Η ανεπάρκεια και οι αστοχίες στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης ελέγετο ότι αυξάνουν τις προοπτικές για τη συμπληρωματική ιδιωτική ασφάλιση.

Τώρα, σήμερα, τι από όλα αυτά έχει γίνει;

Οι άνθρωποι, φίλοι αναγνώστες! Οι άνθρωποι, με ονοματεπώνυμο, είναι υπεύθυνοι και για το σήμερα και για το αύριο.

Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος.

Είθε, το 2017,
οι νέοι άνθρωποι που εισέρχονται στην ελληνική ασφαλιστική αγορά
να μας χαρίσουν με τις πράξεις τους
μια Καλύτερη Χρονιά!

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Editorial, Δεκέμβριος 2016

Η ασφαλιστική αγορά αλλά και οι ασφαλισμένοι είναι εν αναμονή εξελίξεων, με μικρά περιθώρια αισιοδοξίας, για το μέλλον και τη βιωσιμότητα του Επικουρικού Κεφαλαίου Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων.

Οι προσπάθειες από την πλευρά της ασφαλιστικής αγοράς, δηλαδή των εταιρειών, έχουν μείνει στο στάδιο όπου αναμένεται απάντηση στην επιστολή της ΕΑΕΕ, που ζητά τη σύσταση σχετικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Η απάντηση στο αίτημα αυτό από τον Υπουργό κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο αναμένεται να δοθεί άμεσα, καθώς έπαυσαν προσωρινά και οι διαπραγματεύσεις στην Αθήνα με την Τρόικα (τα παραπάνω γράφονται τις τελευταίες μέρες του Νοεμβρίου). Ωστόσο, η πλευρά των ασφαλιστών, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξη ως προς την έκβαση της υπόθεσης [σ.σ.: τελικά η έκβαση αυτής της υπόθεσης ήταν θετική και προέκυψε όταν η "Α.Α." ήταν στο τυπογραφείο - δείτε εδώ].

Η ολομέλεια του Αρείου Πάγου δεν έχει ακόμα αποφανθεί ως προς τη συνταγματικότητα του νόμου που ορίζει πλαφόν στις αποζημιώσεις που δίνει το Επικουρικό Κεφάλαιο (ειδικά σε ό,τι αφορά το ποσό των €6.000 για ψυχική οδύνη, οι γνωρίζοντες το θεωρούν χαμένη υπόθεση, παρότι πουθενά σε ευρωπαϊκή χώρα δεν αποδίδεται αποζημίωση για ψυχική οδύνη ανώτερη των 5.000 ευρώ). Τα παραπάνω σημαίνουν, με απλά λόγια, ότι το περιβόητο άνοιγμα του Επικουρικού θα πρέπει να αναθεωρηθεί προς τα πάνω κατά περίπου 54 – 59 εκατ. ευρώ!

Ποιες είναι, όμως, οι πλευρές «συμφερόντων» που διακυβεύονται στη διευθέτηση του ζητήματος του Επικουρικού;

Εκτός από τις προφανείς δύο, δηλαδή, αφενός, τους ασφαλισμένους και τις ασφαλιστικές εταιρείες που καλούνται αυτή τη στιγμή να πληρώνουν τον λογαριασμό και, αφετέρου, τους δικηγόρους, που όπως οι ίδιοι έχουν ισχυρισθεί θίγονται συμφέροντά τους καθώς λαμβάνουν μέρος των επιδικασθέντων αποζημιώσεων για ψυχική οδύνη, υπάρχει και η πλευρά των εκκαθαριστών, για την οποία σπανίως γίνεται λόγος.

Μεγάλο κομμάτι των προβλημάτων του Επικουρικού πηγάζει από το γεγονός ότι καλείται να αποζημιώσει εκτός από τις περιπτώσεις ατυχήματος που εμπλέκονται άγνωστα ή ανασφάλιστα οχήματα –αυτός ήταν και ο σκοπός σύστασής του– και τις περιπτώσεις των ασφαλισμένων οχημάτων σε εταιρείες των οποίων η άδεια έχει ανακληθεί και βρίσκονται σε εκκαθάριση. Σε αυτό πλέον η αγορά αντιτίθεται, καθώς μεταξύ άλλων με ευθύνη οπωσδήποτε όχι του Επικουρικού οι ανακλήσεις αδειών τα τελευταία χρόνια δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Τι γίνεται, όμως, όταν ανακληθεί η άδεια μιας εταιρείας;

Σήμερα, οι εκκαθαριστές έχουν το 1ο προνόμιο έως ότου ολοκληρωθεί η εκκαθάριση μιας εταιρείας, προκειμένου από τα αποθεματικά της εν λόγω εταιρείας να πληρώνονται οι αμοιβές τους για όσο διάστημα χρειαστούν οι υπηρεσίες τους. Στην ελληνική πραγματικότητα έχουμε περιπτώσεις εκκαθαριστών που απασχολούνται σε περισσότερες από τέσσερις ή πέντε ή και παραπάνω υπό εκκαθάριση εταιρείες. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν την 1η προτεραιότητα σε χρηματικά αποθέματα που έχουν ουσιαστικά δημιουργηθεί από τα χρήματα των ασφαλισμένων, ενώ το Επικουρικό που θα πρέπει να τους αποζημιώσει, την 5η προτεραιότητα!

Υπενθυμίζουμε ότι αρμόδιος για τα ζητήματα που άπτονται των εκκαθαριστών και επηρεάζουν προφανώς και συμφέροντα γραφείων μελετών, δικηγόρων, κ.λπ. που εμπλέκονται σε υποθέσεις εκκαθάρισης είναι ο κ. Γεώργιος Πάσχας, Δ/ντής της Διεύθυνσης Επιθεώρησης Εποπτευομένων Εταιρειών της Τράπεζας της Ελλάδος.  

Πηγές που γνωρίζουν το θέμα εκφράζουν τον φόβο ότι είναι πιθανό το θέμα του Επικουρικού να αντιμετωπιστεί και αυτό με μια επιπόλαιη και πρόχειρη λύση, που θα επιβαρύνει με ένα έκτακτο ποσό τα ασφαλιστήρια του κλάδου αυτοκινήτου, προκειμένου να αντιμετωπιστεί επιφανειακά μόνο το άμεσο πρόβλημα του μεγάλου ανοίγματος που αντιμετωπίζει το ταμείο.  

Η ΕΑΕΕ, το τελευταίο διάστημα, ασχολήθηκε όσο ήταν αναγκαίο με το θέμα του Επικουρικού; Μήπως είχε μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των επικεφαλής των εταιρειών η λύση του θέματος του ΤΕΑ-ΕΑΠΑΕ, διότι αυτό θα επιβαρύνει άμεσα τα ασφάλιστρά τους; Άραγε, αποκλείουν κάτι αντίστοιχο να συμβεί και με το Επικουρικό στο μέλλον;




Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Editorial Νοέμβριος 2016 - Η Ευρώπη βοά. Η ελληνική ασφαλιστική αγορά στενάζει. Η νέα τάξη πραγμάτων επιδίωξε την “ενδυνάμωση” της εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και έχουμε καταλήξει σε έναν αδιέξοδο στραγγαλισμό, εκ μέρους της ασφαλιστικής εποπτείας, του κλάδου της ιδιωτικής ασφάλισης.

Τάχατες για τα συμφέροντα του καταναλωτή, όλο και πιο ασφυκτικά, περίεργα και ανώνυμα ευρωπαϊκά κέντρα μεθοδεύουν, ώστε: «Ο ρόλος των εποπτικών αρχών να διαμορφώνεται ανάλογα και να αυξάνονται οι ανάγκες για περαιτέρω ενδυνάμωση των μέσων που διαθέτουν, προκειμένου να ασκούν τα νέα τους καθήκοντα επαρκώς»!!!

Δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας, ιδρύθηκε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου, εκδόθηκαν οδηγίες, εισήχθησαν κανόνες.

Εν τούτοις, «οι Ευρωπαίοι όλο και περισσότερο αντιλαμβάνονται την Ευρωπαϊκή Ένωση ως πρόβλημα και όχι ως λύση –ως ένα γραφειοκρατικό μεγαθήριο, που ενισχύει τις πιέσεις της παγκοσμιοποίησης και δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις κρίσεις της»!!!

Απαιτήσεις γνώσεων και ικανοτήτων, απαιτήσεις πληροφοριών και κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας, συνεχής επαγγελματική επιμόρφωση και ενημέρωση, λευκό ποινικό μητρώο, διαφάνεια, υποχρεώσεις προσδιορισμού απαιτήσεων και αναγκών, παροχές συμβουλών, απαιτήσεις διακυβέρνησης, τυποποιημένα έγγραφα πληροφοριών…

Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ξοδεύτηκαν και θα ξοδευτούν, ενώ εκατοντάδες ασφαλιστικές επιχειρήσεις στενάζουν και κλείνουν από τις κανονιστικές απαιτήσεις.

Χιλιάδες επαγγελματίες ασφαλιστές περιθωριοποιούνται και τους κόπους τους καρπούνται οι τράπεζες, τα «ευαγή» αυτά ιδρύματα που κάθε μέρα ανακεφαλαιοποιούνται με τον ιδρώτα και το αίμα του συνόλου των απανταχού ανέργων και αναξιοπαθούντων.

Ένα και μόνον ερώτημα:

  • Πού είναι οι κανόνες που το σύστημα, η βιομηχανία της εποπτείας, απεργάζεται για τα προσόντα των ατόμων που επανδρώνουν τις εποπτικές αρχές;
  • Τι προβλέπεται για τα… λευκά κολάρα που επανδρώνουν τις υδροκέφαλες υπηρεσίες ελέγχου και εποπτείας, για να επιτυγχάνουν να δυσκολεύουν τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της ασφαλιστικής βιομηχανίας, πάντοτε σε βάρος του ανυπεράσπιστου καταναλωτή και του όμηρου πολίτη;
  • Ποια είναι τα προσόντα που απαιτούνται για όλους αυτούς που θεσπίζουν κανόνες και καταναλώνουν τα χρήματα των παραγωγικών τάξεων;

 

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Επιστρέφοντας από το Συνέδριο της Ύδρας, το 18ο αισίως, διακατεχόμαστε από σκέψεις που οδηγούν σε προβληματισμούς.

Οι ηγήτορες των ασφαλιστικών εταιρειών με την απουσία τους από το Συνέδριο της Ύδρας εκφράζουν, ίσως, την κόπωσή τους και την απαισιοδοξία τους για την πορεία της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς.

Πώς αλλιώς μπορεί κανείς να ερμηνεύσει την παρουσία μονάδων και την απουσία δεκάδων;

Τα στελέχη που εκπροσώπησαν τις ελληνικές εταιρείες τολμάμε να πούμε ότι περισσότερο ασχολούνται και ανησυχούν για το μέλλον το εργασιακό τους, παρά για το αντικείμενο των εργασιών τους.

Η Ύδρα μπορεί να αποτελεί μία ασφαλιστική συνάντηση, εξειδικευμένη, πλην όμως χτίστηκε και εξελίχθηκε σαν μια πολύ καλή αφορμή συνεύρεσης των στελεχών και δημιουργίας κλίματος και συναναστροφής φιλικής. Αυτό το κλίμα ήταν χρήσιμο και είναι επιπλέον αναγκαίο σε καιρούς χαλεπούς, όπως αυτοί που διανύουμε.

Οι διαφαινόμενες αλλαγές στο ελληνικό ασφαλιστικό τοπίο και ιδιαίτερα στην επάνδρωση των κορυφαίων ασφαλιστικών εταιρειών, όπου νέα πρόσωπα εισήλθαν και πρόκειται να εισέλθουν, αλλά και νέα σχήματα που διαμορφώνονται, σε συνδυασμό με την ανανέωση που διαπιστώσαμε ότι έχει επέλθει στους εκπροσώπους των αντασφαλιστών, πιστοποιεί μια επάλληλη κρίση. Κρίση επιπέδου και ουσίας.

Δεδομένου ότι η ελληνική ασφαλιστική αγορά, όπως κι αν εξελιχθούν τα πράγματα, θα συνεχίσει να υπάρχει και να λειτουργεί, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη να προνοήσουμε ώστε τα ελάχιστα θετικά του παρελθόντος να μη χαθούν, αλλά αντίθετα να αξιοποιηθούν.

Θα ήταν άδικο από το σημείωμα αυτό να μην εξαρθεί το γεγονός της καλής οργάνωσης του Συνεδρίου και το επίπεδο των εισηγήσεων, που μπορεί να μην είχαν πολλούς ακροατές, ήταν όμως αντιπροσωπευτικές του ρόλου που επιτελεί η Ιδιωτική Ασφάλιση και οι φορείς της στην Οικονομία και την Κοινωνία.

Τέλος, κατά την ταπεινή μας άποψη, και αναφερόμενοι στα χρήσιμα κατά τα άλλα happenings που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο των εργασιών του Συνεδρίου, στα οποία πρωταγωνιστούν ελληνικά αντασφαλιστικά γραφεία, θα θέλαμε να αμβλυνθεί η αίσθηση –την οποία και πάλι σημειώνουμε ότι εμείς εισπράξαμε– αντιπαλότητας.

Η αγορά μας δεν αντέχει, ούτε ως προς το εύρος ούτε ως προς το βάθος, προσωπικότητες και σχήματα που να επιδιώκουν και να επιθυμούν αποκλεισμούς.

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Editorial Σεπτεμβρίου

Ανήκουμε σε αυτούς που θεωρούν ότι οι ασφαλιστές που ασχολούνται ΥΠΕΡΜΕΤΡΑ με τα ανασφάλιστα οχήματα μας θυμίζουν… δημοσίους υπαλλήλους που αγωνίζονται για τη διατήρηση των κεκτημένων προνομίων τους!

Παρά ταύτα, και επειδή ανήκουμε, μάλλον, στη μειοψηφία, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι αυτό το θέμα έχει εξελιχθεί άσχημα για τους ασφαλιστές, που κατηγορούνται ανοικτά για λάθη και παραλείψεις.
Απαιτείται η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος να δώσει κάποιες πειστικές απαντήσεις – διευκρινίσεις και στους Κυβερνητικούς παράγοντες και στον σύμμαχό της κατά τ’ άλλα Πρόεδρο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, κ. Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, για το τι έχει πράξει επ’ αυτού του θέματος.
Στα “λόγια” του τελευταίου, μονίμως και εποικοδομητικά τελούντος στη δημοσιότητα Προέδρου, θέλουμε να αναφερθούμε για το “δεύτερο” θέμα που απασχολεί τον κλάδο μας: Τις ΕΠΥ.

Ο κ. Χατζηθεοδοσίου αναφέρθηκε (βλ.: Τα “στραβά μάτια” για τις ΕΠΥ βλάπτουν την ιδιωτική ασφάλιση) στον αναγκαίο έλεγχο προσώπων «που ηγούνται (ΕΠΥ) και έχουν μελανό παρελθόν».
«(…) Υπάρχουν ΕΠΥ που οι άνθρωποι που τις διοικούν έχουν αφήσει τεράστια χρέη στην αγορά. Πώς αυτοί συνεχίζουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα που αφήνει “φέσια”;».
Επειδή, κύριε Πρόεδρε του ΕΕΑ, ούτε σας απάντησε ούτε θα σας απαντήσει κανείς, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι:
1. Ο Διοικητής της ΤτΕ, κ. Γιάννης Στουρνάρας, εκποίησε την Εμπορική Τράπεζα και τις ασφαλιστικές ΦΟΙΝΙΞ – Metrolife Εμπορική και όμως, είναι ο ελεγκτής – επόπτης της αγοράς μας.
2. Ο έγκριτος αναλογιστής, κ. Γιάννης Περιστέρης, ορίσθηκε Ασφαλιστικός Διαχειριστής από την Τράπεζα της Ελλάδος στον Όμιλο της International Life, έχοντας θητεύσει στην αποτυχημένη προσπάθεια του Ομίλου του Ιατρικού Κέντρου για τη διάσωση της ασφαλιστικής La Vie.
3. H επόπτρια Τράπεζα της Ελλάδος ενέκρινε τη μεταβίβαση της Αγροτικής Ασφαλιστικής στην ERGO αλλά και δεν επέτρεψε την επίλυση των προβλημάτων της χρηματοδότησης του Επικουρικού Κεφαλαίου.

Δεν θα μακρηγορήσουμε ούτε θα αναλύσουμε, κύριε Χατζηθεοδοσίου, περαιτέρω.
Θα συμφωνήσουμε, όμως, τελικά μαζί σας, ότι Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ. Καθορίζει τις τύχες της αγοράς μας και χαρακτηρίζει τους υπεύθυνους ή… ανεύθυνους!

Δημοσιεύτηκε σε Editorial
Thursday, 07 July 2016 06:27

EU: To be or not to be…

Editorial Ιούλιος-Αύγουστος 2016

Τριάντα τέσσερα χρόνια είναι πολλά για να δικαιολογήσουμε, επί εγνωσμένου προβλήματος, τις αδυναμίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από το κείμενο που ακολουθεί, το οποίο συντάχθηκε τον Μάιο του 1982 και υπογράφεται από το Μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Franz Andriessen, προκύπτει εντυπωσιακά ότι πολύ πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση η Ευρώπη… τρίκλιζε!
Από τα τότε 10 κράτη μέλη στα 28 και τα προβλήματα μεγαλώνουν! Και μεγαλώνουν, διότι από το 1975 και μετά όχι μόνον τα πλουσιότερα κράτη μέλη γίνονται ισχυρότερα, αλλά και τα φτωχά φτωχότερα!
Ας δούμε, όμως, τι εφοβείτο ο Andriessen το 1982, όπως ακριβώς το δημοσίευσε στο επίσημο EUROFORUM του περιοδικού ΕΥΡΩΠΑΪΚH ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ:

«…βρισκόμαστε σ’ ένα επίφοβο αδιέξοδο…
Η κοντόφθαλμη πολιτική, ο στενόκαρδος εθνικισμός και η περίπλοκη ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, όλα αυτά είναι συμπτώματα της παρακμής του ευρωπαϊκού κράτους.
Εδώ και μερικά χρόνια, η ανάπτυξη της Κοινότητας έχει ανακοπεί. Η οικονομική κρίση αποδεικνύεται εμπόδιο αντί για πρόκληση για ανάληψη κοινής δράσης.

Όλοι συμφωνούμε ότι μέχρι τώρα καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε την καταιγίδα μόνο χάρη στην Κοινή Αγορά.
Όλοι συμφωνούμε ότι η οικονομική ανάκαμψη θα παραμείνει όνειρο, αν προσπαθήσουμε να την επιδιώξουμε μόνοι μας. Όλοι συμφωνούμε ότι τα δύσκολα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε (απασχόληση, ενέργεια, πληθωρισμός) απαιτούν κοινή απάντηση. Όλοι συμφωνούμε ότι η Ευρώπη θα έπρεπε να μιλά με μια ενιαία, αποφασιστική φωνή, στην πολιτική, τα οικονομικά και εμπορικά θέματα.

Παρ’ όλα αυτά, δεν κατορθώνουμε να λάβουμε τις απαραίτητες αποφάσεις!
Βρισκόμαστε σε μια παράδοξη κατάσταση: κωλυσιεργούμε, δεν πιστεύουμε στο μέλλον της Ευρώπης, ταυτόχρονα όμως γνωρίζουμε πως μόνο μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση είναι δυνατό να διαφυλάξει την ευημερία και την ελευθερία μας.

Οι ιδέες δεν λείπουν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει αδρανήσει. Προτάσεις που υπέβαλε στο πλαίσιο της Εντολής, δείχνουν τον δρόμο για ένα νέο ευρωπαϊκό ξεκίνημα. Υπάρχει επίσης η κοινή γερμανο-ιταλική πρωτοβουλία (το σχέδιο Γκένσερ-Κολόμπο). Οι Γάλλοι έχουν υποβάλει ένα σχέδιο «νέας πνοής». Πρόσφατα μόλις, η Επιτροπή υπέβαλε προτάσεις για περαιτέρω ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, άλλωστε, απέδειξε ότι διαθέτει γόνιμο νου.

Η διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχει ακινητοποιηθεί. Και αυτή είναι η αιτία των σημερινών προβλημάτων μας. Παρ’ όλα τα πλεονεκτήματά τους (σ.σ.: μειονεκτήματα τους;), οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες αποτελούν οικονομική και νομική πραγματικότητα. Δεν υπάρχει δρόμος γυρισμού προς τα πίσω. Μας λείπει, όμως, μια αληθινή πολιτική αφοσίωση στην ιδέα της Ευρώπης. έχουμε χάσει την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα. Η συνέπεια του γεγονότος αυτού είναι ότι η Ευρώπη σημαίνει ολοένα και λιγότερα στον μέσο Ευρωπαίο, παρόλο που τώρα έχει τη δυνατότητα να εκλέξει το δικό του Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Καθώς η οικονομική κατάσταση χειροτερεύει, αυτή η έλλειψη πολιτικής αποφασιστικότητας αποδεικνύεται ολοένα και πιο επικίνδυνη. Βρισκόμαστε σ’ ένα επίφοβο αδιέξοδο. Οφείλουμε να κινητοποιήσουμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, προκειμένου να ξεφύγουμε από την αναποφασιστικότητά μας. Αν αποτύχουμε, η συνεχιζόμενη πολιτική αποδυνάμωση θα οδηγήσει αναπόδραστα στην οικονομική αποσύνθεση, με όλες τις κακές συνέπειες για την απασχόληση και την ευημερία.

Franz Andriessen
Μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής»

eu-gaston-tornΔεκέμβριος 1980 - Ο (τότε) νέος Πρόεδρος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κ. Γκαστόν Τορν, παρουσιάζει τον νέο χάρτη της Ευρώπης των «Δέκα».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hgetes-eu-1981

 

 

 

 

«Για να μένουν… οι αναμνήσεις», έγραφε τον Δεκέμβριο του 1981 η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ (μηνιαία έκδοση της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων).

 

 

 

 

Απέναντι στην αδράνεια (;) αντιμετώπισης των προβλημάτων επί δεκαετίες, διαβάζουμε τη δήλωση του τεχνοκράτη προέδρου της Insurance Europe, κ. Sergio Balbinot, ο οποίος σήμερα μας λέει:

«Με βαθιά λύπη ακούσαμε ότι οι άνθρωποι του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισαν για να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή  Ένωση. Ελπίζουμε, τώρα, αυτοί που χαράσσουν την πολιτική να λειτουργήσουν γρήγορα και να περιορίσουν τον αντίκτυπο της αβεβαιότητας που θα δημιουργηθεί για καταναλωτές και επιχειρήσεις».  

Ας προσέξουμε την… αιχμή: «Αυτοί που χαράσσουν την πολιτική… να περιορίσουν τον αντίκτυπο…»!

Αυτός πρέπει να είναι, λοιπόν, ο στόχος; Ο περιορισμός του αντίκτυπου της αβεβαιότητας;
Και φταίνε μόνον οι πολιτικοί, κύριε Balbinot; Σε τίποτα δεν φταίνε οι συνάδελφοί σας;

Και τώρα στα αποκλειστικά δικά μας, τα ασφαλιστικά…
Όταν ο Παγκόσμιος Ηγέτης των Ασφαλίσεων, το λίκνο που δημιούργησε τον Θεσμό στη σύγχρονη μορφή του, εγκαταλείπει την Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα προκαλείται, αφού το αποφάσισε, να τα …μαζεύει και γρήγορα (!!!), δεν γεννά μόνον αβεβαιότητα για το μέλλον μας, το μέλλον της Ευρώπης.

Η πόλωση και η αντιπαράθεση, αν εξελιχθούν είτε σε πολιτικά εργαλεία είτε σε οικονομική στρατηγική, τότε φοβούμεθα ότι απειλούνται πολύ πιο επικίνδυνα πράγματα.

Η Ελληνική Ναυτιλία έχει επιλέξει να εδρεύει στο Λονδίνο…

Οι ρυθμιστικές κανονιστικές διατάξεις που έχουν εκπονηθεί τελευταία, κυρίως το Solvency II, έχουν σχεδιαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο…

Θα δούμε την ασφαλιστική βιομηχανία της Μεγάλης Βρετανίας να διεκδικεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ανάλογες ρυθμίσεις, όπως εκείνες που παραχωρήθηκαν στις Βερμούδες με το Solvency;

Τι θα γίνει και ποιος θα διαδεχθεί τους Βρετανούς στις καίριες θέσεις που κατέχουν; Πρόσωπα που θα τους διαδεχθούν ασφαλώς θα υπάρξουν. Θα συνεχίσουν ή θα αλλάξουν, όμως, τις επιλογές των προκατόχων τους;

Ήδη, η εσπευσμένη παραίτηση του μέλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Λόρδου Hill, υπεύθυνου για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και την ένωση κεφαλαιαγορών, και η μεταφορά αυτού του σημαντικού χαρτοφυλακίου στον Αντιπρόεδρο, κ. Valdis Dombrovskis, δίνει το στίγμα ανατροπών.

 

Τέλος, και ολίγον πολιτικός προβληματισμός…
Στους δύο παγκόσμιους πολέμους που ρήμαξαν την Ευρώπη, η λύση-λύτρωση και για τους δύο ήρθε από δυνάμεις εκτός Ευρώπης.
Θα επαναληφθεί, άραγε, το φαινόμενο;

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Editorial, Ιούνιος 2016

«1. Το 75% των Ελλήνων πολιτών έχουν αρνητική άποψη για το σύστημα υγείας της χώρας (το χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ-28), με βάση τα ευρήματα του Ευροβαρόμετρου του 2010 (βαθμιαία αύξηση του ποσοστού δυσαρέσκειας στην τελευταία δεκαετία), ενώ ο μέσος όρος για την Ε.Ε. είναι κάτω του 30%.

2. Οι  Έλληνες πολίτες υφίστανται τη μεγαλύτερη επιβάρυνση για τις ιδιωτικές δαπάνες υγείας, σε σχέση με όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, αφού ληφθεί υπόψη και η έκταση της ασφαλιστικής κάλυψης των δαπανών αυτών. Η συνολική επιβάρυνση των νοικοκυριών ανέρχεται στο 40% της συνολικής δαπάνης υγείας. Αλλά αυτή η τεράστια επιβάρυνση μειώνεται μόνο κατά 6% μετά την αγορά ιδιωτικής ασφάλισης υγείας, διότι μόνο το 15% των πολιτών διαθέτει τέτοια ασφάλιση στην Ελλάδα. Για σύγκριση, αναφέρουμε ότι οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερο ποσοστό ιδιωτικών δαπανών υγείας στον αναπτυγμένο κόσμο, που ανέρχεται στο 54% των συνολικών δαπανών υγείας. Αλλά, το ποσοστό της τελικής επιβάρυνσης για τους πολίτες είναι μόνο 17%, διότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού χρησιμοποιεί την ιδιωτική ασφάλιση για την κάλυψη των δαπανών αυτών.

Όσον αφορά τις μελλοντικές εξελίξεις στον τομέα των δαπανών υγείας, οι εκτιμήσεις είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξες. Οι δαπάνες υγείας θα ακολουθήσουν έντονα αυξητικές τάσεις, διότι δημιουργείται ένα νέο σκηνικό με την εμφάνιση νέων παραγόντων, όπως: γήρανση του πληθυσμού, αύξηση του προσδόκιμου ζωής, καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, υποβάθμιση της διατροφής, έξαρση της κατανάλωσης εξαρτησιογόνων ουσιών, κ.λπ. Οι εν λόγω τάσεις αφορούν όλες τις αναπτυγμένες χώρες και, επομένως, οι αναζητήσεις λύσεων σε διεθνές επίπεδο προσφέρονται για αξιολόγηση και ενδεχόμενη προσαρμογή σε εθνικό επίπεδο».

(Απόσπασμα από τη μελέτη Επιχειρησιακός Σχεδιασμός για τον Εκσυγχρονισμό του Συστήματος Υγείας, του κ. Μιλτιάδη Νεκτάριου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πρώην Διοικητή του ΙΚΑ)

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Editorial Μάιος2016

Οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες είναι στο στόχαστρο. Αποτελεί πολιτική επιλογή η συρρίκνωσή τους αν όχι η εξαφάνισή τους.

Δεν εμπνέουν οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες όσους κυβερνούν και οραματίζονται υποταγμένους στην ανάγκη και στην εξάρτηση πελάτες.

Για την Ιδιωτική Ασφάλιση, εχθρό κι αυτή της “καθεστηκυίας τάξης”, οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες αποτελούν τον κορμό του πληθυσμού που προσβλέπει στις υπηρεσίες της. Επομένως, με τη μεθόδευση της εξόντωσης των Ελεύθερων Επαγγελματιών, με …ένα σμπάρο δυο τρυγόνια!

Και εξαφανίζουμε τον κορμό της αστικής μας δημοκρατίας και πλήττουμε καίρια έναν θεσμό της παγκόσμιας αγοράς, που δεν παραδεχόμαστε τη χρησιμότητά του.

Η ειδοποιός διαφορά του Μέτρου έχει χαθεί οριστικά από τους Μέτριους.

Το ανέκδοτο, που θέλει τον ερωτώμενο σχετικά με το «Τι έχει χτίσει ο Πρωθυπουργεύων και πολιτικός μηχανικός;» να απαντά: «Τίποτε ακόμη, βρίσκεται στα γκρεμίσματα!», σε πλήρη δικαίωση!

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Editorial Απρίλιος 2016

 

Πολύς λόγος έχει γίνει για την αξία των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών στον Θεσμό της Ασφάλισης και τις επιπτώσεις που προκαλούν στη δουλειά τους τα εναλλακτικά δίκτυα.

Ύστερα από τις βαρυσήμαντες επί του θέματος δηλώσεις του επικεφαλής της κορυφαίας επί δεκαετίες ασφαλιστικής εταιρείας Interamerican, κ. Γιώργου Κώτσαλου, απ’ όπου προκύπτει ειλημμένη απόφαση για στροφή 1800 προς το ανθρώπινο δίκτυο, τουλάχιστον για τις ασφαλίσεις Ζωής, αναδημοσιεύουμε το ακόλουθο κείμενο.

Κείμενο από το οποίο προκύπτει ο σχεδιασμός και οι επιδιώξεις της τότε ηγεσίας της Interamerican και τα αποτελέσματα, που είναι σε όλους γνωστά.

Το εν λόγω κείμενο, το οποίο αναδημοσιεύουμε σήμερα για λόγους ιστορικούς - διδακτικούς, δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ, στις 4 Σεπτεμβρίου 2005, και το υπογράφει ο έγκριτος Δ. Χαροντάκης:

«Νέα στρατηγική αναζητεί η Interamerican
Προσανατολίζεται σε αλλαγές τόσο των προϊόντων του κλάδου ζωής όσο και του δικτύου πωλήσεων
Νέα στρατηγική για να ξεπεράσει τον “σκόπελο” της ύφεσης στην ασφαλιστική αγορά αναζητεί ο όμιλος της Interamerican. Και φαίνεται ότι τελικώς προσανατολίζεται σε αλλαγές τόσο των ασφαλιστικών προϊόντων του κλάδου ζωής όσο και του δικτύου πωλήσεων. Επισημαίνεται χαρακτηριστικά ότι το πρόβλημα της Interamerican είναι το υψηλό κόστος λειτουργίας ως ποσοστό των πωλήσεων, το οποίο όμως δεν υπάρχουν περιθώρια να μειωθεί ακόμη περισσότερο χωρίς να δημιουργηθεί πρόβλημα στον όμιλο –αντιθέτως, το ποσοστό θα μειωθεί με την αύξηση των πωλήσεων.
Η αρχή έγινε με την τροποποίηση των νοσοκομειακών προϊόντων του ομίλου. Σύμφωνα με τα νέα προϊόντα, δεν καλύπτονται οι μικρές ζημιές παρά μόνο οι μεγάλες, γεγονός που αλλάζει και τα τιμολόγια. Υπολογίζεται ότι οι τιμές των νέων νοσοκομειακών προϊόντων είναι φθηνότερες ακόμη και ως 20%. Από την άλλη πλευρά, οι αλλαγές στο δίκτυο πωλήσεων συνεχίζονται, ενώ επιλογή του ομίλου είναι να συνεργαστεί και με συμπληρωματικά δίκτυα.
Στο πλαίσιο αυτό εξάλλου δημιουργήθηκε προσφάτως η εταιρεία Best Line AΕ, η οποία πρόκειται να λειτουργήσει ως εταιρεία δικτύου πωλήσεων. Είναι προφανές ότι οι αλλαγές στη στρατηγική του ομίλου και ιδιαίτερα αυτές που γίνονται στο δίκτυο σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολη (…) επηρεάζουν δυσμενώς την ψυχολογία των πωλητών, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν πηγές της αγοράς.
Ειδικότερα, ο όμιλος Interamerican προσπαθώντας να δώσει ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη της ασφαλιστικής παραγωγής του στρέφεται πλέον και σε συμπληρωματικά δίκτυα πώλησης ασφαλιστικών προϊόντων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ως τώρα το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του –άνω του 90%– προέρχεται από το δίκτυο των δικών του ασφαλιστών. Στόχος του μάλιστα είναι να αξιοποιήσει τους τελευταίους και παραδοσιακά πιο “δυναμικούς” μήνες του έτους, έτσι ώστε να αυξήσει ικανοποιητικά τις πωλήσεις του.
Μάλιστα προκάλεσε αρκετές συζητήσεις στην αγορά αλλά και μεταξύ των στελεχών του ομίλου η προ μηνών δημιουργία της εταιρείας Best Line AE. Μέτοχοι της νέας εταιρείας είναι ο κ. Δ. Κοντομηνάς κατά 70% και η Interamerican (δηλαδή, η Eureko) κατά 30%. Η εταιρεία αυτή είναι θυγατρική της Best Cards (πρώην Interamerican Cards ΑΕ), στην οποία είναι ίδια η μετοχική σχέση των δύο εταίρων και αυτή επίσης είναι θυγατρική της Demco AE, που είναι η προσωπική εταιρεία του κ. Κοντομηνά. Ο χαρακτήρας της νέας εταιρείας –πρόκειται για εταιρεία δικτύου–, η οποία δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί, είναι ευθέως ανταγωνιστικός προς το δίκτυο του ομίλου και ώσπου να δοθούν οι σχετικές καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις είχε προκληθεί πολύ μεγάλη ανησυχία».

Το περιοδικό «Ασφαλιστική Αγορά» παρακολουθεί ανελλιπώς και διαχρονικά τα θέματα που απασχολούν τον κορμό της ασφαλιστικής βιομηχανίας, δηλαδή τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, και όχι μόνον τα εκθέτει αλλά και εκτίθεται προκειμένου να τα προασπίσει.

Πλέον δεν είμαστε μόνοι, γι’ αυτό και παραπέμπουμε στην τοποθέτηση - άρθρο του Προέδρου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, κ. Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, επί του θέματος, ύστερα από παράκληση που του διατυπώσαμε.

Τέλος, βαρύνουσα επί του θέματος είναι η θέση που διατυπώνει σε συνέντευξή του στο παρόν τεύχος μας ο κ. Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αποφαίνεται τα εξής:

«Δεν μπορείς να πουλήσεις ένα ιδιαίτερο νοσοκομειακό πρόγραμμα μέσα από το internet ή μέσα από την τράπεζα. Επίσης ο ασφαλιστής –και σε αυτό επιμένω– δεν είναι παραγγελιοδόχος για να πουλάει αυτοκίνητο. Γιατί περί αυτού πρόκειται, όταν η ασφάλιση αυτοκινήτου είναι υποχρεωτική. Αυτό μπορεί να το κάνει το internet πολύ ικανοποιητικά. Ο επαγγελματίας ασφαλιστής πρέπει να είναι διαβασμένος. Εάν ο ασφαλιστής έχει να προσφέρει κάποια επιπλέον πληροφορία ή καθοδήγηση στον πελάτη του, τότε και ο πελάτης σε εκείνον θα απευθυνθεί όταν έρθει η ώρα να ασφαλίσει και το αυτοκίνητό του, δεν θα πάει στο internet για να γλυτώσει λίγα ευρώ».







      

Δημοσιεύτηκε σε Editorial


Editorial Μαρτίου 2016

Πολλοί στις μέρες μας επιζητούν με αγωνία την …εξυγίανση.
Επιλέγουν να προσβλέπουν μέσω της εξυγίανσης στην επανεκκίνηση για μια στοχευμένη ανάπτυξη.

Η οικονομική ανάπτυξη σαφώς και πρέπει να εντάσσεται σε ένα περιβάλλον ηθικών αξιών, διαφάνειας, ανταποδοτικότητας αλλά και ευρηματικότητας. Ανάπτυξη που να βασίζεται στην ανταπόκριση σε ανάγκες.

Η ικανοποίηση των ώριμων αναγκών αλλά και η ανάδειξη αναγκών που οι συνθήκες αποτρέπουν να εκδηλωθούν συνιστούν ένα λυτρωτικό όραμα της Ελληνικής Κοινωνίας.

Η φοβική πλημμυρίδα της εξαφάνισης παντοίας ανάγκης και η τάση να χαρακτηρίζεται η κάθε ανάγκη σαν περιττή και βλαβερή οδηγεί σε ολοκληρωτική ισοπέδωση. Σε τάχιστη προς τα πίσω κατάσταση ή, άλλως, ασφαλή οπισθοδρόμηση.

Εκτός από τη μείωση του αριθμού των καναλιών από την κυβερνητική παράταξη, ούτως ώστε να εξυγιανθεί το τηλεοπτικό τοπίο της Χώρας και να παταχθεί η τριγωνική διαπλοκή, συναντάμε και μια άλλη ανάλογη προσδοκία στον δικό μας χώρο της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς.

Επόπτες αλλά και εποπτευόμενοι, τινές, ευαγγελίζονται ως πρέπουσα και επιβεβλημένη τη μείωση του αριθμού των ασφαλιστικών εταιρειών που λειτουργούν στην Ελλάδα.

Προσβλέπουν έτσι στην ενίσχυση της αξιοπιστίας και της φερεγγυότητας της αγοράς.
Προσβλέπουν σε ισχυρούς ασφαλιστικούς φορείς.
Προσβλέπουν σε οικονομίες κλίμακας.
Προσβλέπουν, τέλος, στον αφελληνισμό της ασφαλιστικής μας αγοράς, όπως ακριβώς μεθοδεύεται η εξαφάνιση παντοίας προσωπικού χαρακτήρα μικρομεσαίας επιχείρησης.

Πάντα στον βωμό της μη δυνατής κατ’ άλλον τρόπο επικράτησης και αξιοκρατικής ανάδειξης, καταφεύγουμε στη μεθόδευση μιας “θυσίας”.

Άραγε, έχοντας τα εργαλεία του κανονιστικού ρυθμιστικού κοινοτικού πλαισίου, θα προλάβουμε να διαμορφώσουμε μια ελληνική ασφαλιστική βιομηχανία, όπου τα ηχηρά και παγκοσμιοποιημένα brands θα τακτοποιούν μεταξύ τους τα πράγματα, προσφέροντας υπηρεσίες που αυτά εκτιμούν ως αναγκαίες, αλλά τιμολογημένες στο πλαίσιο των δικών τους αναγκών;

Άραγε, επιδιώκουμε να απαλλαγούμε από τις “περιττές” προτάσεις}παρεμβολές διαμεσολαβούντων, που αποβλέπουν στο συμφέρον του πολίτη}πελάτη;

Άραγε, επιδιώκουμε να απαλλαγούμε από τις δεσμεύσεις που βρίσκουν αντίθετους τους διαμεσολαβούντες, οι οποίοι υπηρετούν το λειτούργημα του επαγγέλματος χωρίς να αρνούνται τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τους κανόνες;

Άραγε, ασφαλιστικές έννοιες και αρχές όπως αυτή της ex gratia αποζημίωσης θα τις αποποιηθούμε;

Θα αποστασιοποιηθούμε, τέλος, από τη φύση των αγγλικών ασφαλιστικών συμβάσεων, που χαρακτηρίζονται από τον νόμο της υπερτάτης καλής πίστεως;

Θα ξεχάσουμε τα της φύσεως των ασφαλιστικών συμβάσεων και τα των καθηκόντων ανακοινώσεως;

Όλα τα παραπάνω ερωτηματικά μας απασχολούν και μας προβληματίζουν ως προς το εάν και κατά πόσον εμπεριέχονται στις γνώσεις και τις προθέσεις των εποπτευόντων.



aa40xronia

 

 

Υ.Γ.: Η «Ασφαλιστική Αγορά» συμπληρώνει τον μήνα αυτόν τα 39 χρόνια της κυκλοφορίας της. Εισέρχεται στα 40 χρόνια υπηρεσίας στον Θεσμό και τους λειτουργούς του.
Συνεχίζει να αγωνίζεται και να συναγωνίζεται για τη διάδοση της ιδέας της Ασφαλίσεως.
Συνεχίζει να συμπορεύεται με τους επαγγελματίες, αφουγκραζόμενη τις απόψεις τους και συμμεριζόμενη τα όνειρά τους.
Εμείς δεν επιπλέουμε, κολυμπάμε!

Δημοσιεύτηκε σε Editorial
Page 1 of 6
 
 

minettas_slug

 

Social Icons

Οροι Χρησης

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.