Πρέπει –αν όχι λογικά–, εθιμικά, να είμαστε και να δηλώνουμε αισιόδοξοι για τον καινούριο χρόνο.
Η ελληνική ασφαλιστική αγορά έχει προ πολλού αλλάξει. Οι πρωταγωνιστές διαδέχονται τους “βετεράνους”. Αυτό ισχύει και για τα πρόσωπα και για τα σχήματα.

Η πολυετής και μακροχρόνια παρουσία όχι μόνο δεν συνιστά πλέον για κανέναν πλεονέκτημα αλλά, αντιθέτως, εγείρει επιφυλάξεις και ενστάσεις. Θυμηθείτε:

Επώνυμα άτομα-επαγγελματίες και επιχειρηματίες αποχωρούν όσο πιο “διακριτικά” τους επιτρέπουν τα ανομήματά τους, χωρίς αναγνώριση, χωρίς την έξωθεν καλή μαρτυρία. και τα παραδοσιακά σχήματα-εταιρείες αγωνίζονται να μετονομασθούν και να “εκσυγχρονισθούν”, για να μη θυμίζει τίποτα το ένδοξο (;) παρελθόν τους.

Πρωτοφανή πράγματα! Γεγονότα με νόημα, αιτίες και συμπεράσματα.

Η ελληνική ασφαλιστική αγορά, μικρή στον πληθυσμό, αναιμική σε δυναμισμό, με στερημένη φαντασία στον σχεδιασμό του στόχου και του προορισμού της, εισπράττει τα επίχειρα των επιδόσεών της.

Ουδέποτε ο θεσμός της Ασφάλισης άνθισε και κάρπισε διεκδικώντας μόνον μερίδια αγοράς, κέρδη για τους μετόχους και αναλογιστική αποτύπωση αποθεμάτων και περιθωρίων φερεγγυότητας.
Πάντοτε ο θεσμός της Ασφάλισης όπου και όποτε άνθισε ήταν όταν αναλάμβανε το ρίσκο και εμφανιζόταν διατεθειμένος να υπηρετήσει την ανθρώπινη αδυναμία. όταν διαφοροποιούνταν συστηματικά και όχι συστημικά από άλλες μορφές επιχειρηματικής πρακτικής και γι’ αυτό οι νομοθετούντες τα πλαίσια της λειτουργίας του προέβλεπαν και αναγνώριζαν τη διαφορετικότητα του θεσμού. όταν οι αναλογιστές υπηρετούσαν τον θεσμό και δεν τον καθόριζαν. όταν οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές διέδιδαν τον θεσμό και δεν “πωλούσαν”. όταν οι διοικητικοί δεν οικειοποιούνταν το επάγγελμα και, τέλος, όταν οι επόπτες με σεβασμό έλεγχαν και εν ονόματι του θεσμού επέβαλαν, όταν έπρεπε, τις κυρώσεις.

Τώρα, σήμερα, τα πράγματα δεν είναι έτσι…

Η οικονομική κρίση ελέγετο ότι ισχυροποιεί τη χρησιμότητα του θεσμού της Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Η ανεπάρκεια και οι αστοχίες στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης ελέγετο ότι αυξάνουν τις προοπτικές για τη συμπληρωματική ιδιωτική ασφάλιση.

Τώρα, σήμερα, τι από όλα αυτά έχει γίνει;

Οι άνθρωποι, φίλοι αναγνώστες! Οι άνθρωποι, με ονοματεπώνυμο, είναι υπεύθυνοι και για το σήμερα και για το αύριο.

Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος.

Είθε, το 2017,
οι νέοι άνθρωποι που εισέρχονται στην ελληνική ασφαλιστική αγορά
να μας χαρίσουν με τις πράξεις τους
μια Καλύτερη Χρονιά!

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Του Χρήστου Κατσάκου

Προβλήματα με κοινό παρονομαστή, σοβαρά και σημαντικά, τα οποία κατά κύριο λόγο οφείλονται στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και δευτερευόντως στα Solvency και στην εποπτεύουσα αρχή.
Σε μια προσπάθεια αναλυτικότερης και ρεαλιστικής προσεγγίσεως του τοπίου της ασφαλιστικής αγοράς σήμερα, θα πρέπει να δούμε την αλήθεια, την ωμή πραγματικότητα, και να ενεργήσουμε με σύνεση, ήθος και ψυχραιμία.

Κράτος και κυβερνώντες: η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων
Είναι αναμφισβήτητο ότι η πολιτική και η οικονομική κατάσταση της χώρας, σήμερα, είναι η κύρια αιτία των προβλημάτων, όχι μόνο στην ασφαλιστική αγορά.

Η σημερινή κατάσταση δεν προέκυψε όμως ξαφνικά. Ήταν αναμενόμενη και οφείλεται σε εσφαλμένους χειρισμούς και επιλογές των κυβερνώντων, τα τελευταία σαράντα χρόνια. Κανείς, όμως, δεν πίστευε ότι οι εσφαλμένοι χειρισμοί του παρελθόντος θα είχαν τόσο τραγικές συνέπειες.

Δυστυχώς, οι με τη δική μας ψήφο κυβερνώντες από το 2010 μέχρι και σήμερα, λόγω ιδεολογίας, ιδεοληψίας, απειρίας, τυχοδιωκτισμού, προσωπικού και κομματικού οφέλους, κυρίως, και με σημαία τον λαϊκισμό, ο οποίος δεν οδηγεί πουθενά, δεν θέλουν να εφαρμόσουν τα αναγκαία και επιβεβλημένα, ακόμη και με την κοινή λογική, ώστε η χώρα να βγει επιτέλους από την κρίση αυτή.

Τα στοιχεία των τελευταίων ετών στην ασφαλιστική αγορά δείχνουν, αντί αναπτύξεως, μια συνεχή σημαντική πτώση των ασφαλίστρων σε όλους τους κλάδους, η οποία κατά κύριο λόγο οφείλεται σε ακυρώσεις ασφαλιστηρίων λόγω αδυναμίας της κοινωνίας, σε σημαντικές μειώσεις των ασφαλίστρων από πλευράς ασφαλιστικών εταιρειών, σε μία προσπάθεια διατηρήσεως παραγωγής, σε έλλειψη νέων εργασιών λόγω υφέσεως.

Το κράτος, το οποίο θα έπρεπε να είναι υποστηρικτής και αρωγός στην όποια επιχειρηματικότητα, ενεργεί με αντίθετο τρόπο και δημιουργεί συνθήκες αποτροπής από την επιχειρηματικότητα, την ιδιωτική πρωτοβουλία και γενικότερα τον ιδιωτικό τομέα, ενδυναμώνοντας τον δημόσιο τομέα.

Θα πρέπει, λοιπόν, οι όποιοι κυβερνώντες να ασχοληθούν επιτέλους σοβαρά με τα προβλήματα και τα μέχρι σήμερα κακώς κείμενα της χώρας, με κύριο στόχο την αποφυγή της χρεωκοπίας, ή έστω της ακόμη μεγαλύτερης πτωχοποιήσεως της κοινωνίας, και την ανάπτυξη.

Αλλαγή νοοτροπίας, περιορισμός στο ελάχιστο του Δημοσίου, σταθερή και λογική φορολόγηση, υποστήριξη με κάθε μέσο και τρόπο της επιχειρηματικότητας, της αναπτύξεως, των επενδύσεων, συνετή οικονομική διαχείριση των δημοσίων πόρων, ανάκτηση της αξιοπρέπειας όχι μόνο στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό, θα πρέπει να είναι οι στόχοι, μέσω των οποίων θα βγούμε από την κρίση.

Και σε ό,τι αφορά τις ασφαλίσεις, το κράτος οφείλει, όχι μόνον διότι έχει συμφέρον, να προάγει τον θεσμό των ασφαλίσεων και να στηρίζει και να διευκολύνει το έργο ασφαλιστικών εταιρειών και διαμεσολαβούντων, οι οποίοι επιτελούν και κοινωνικό έργο.

Μήπως οι ασφαλιστικές κινούνται προς λάθος κατεύθυνση;
Οι ασφαλιστικές εταιρείες, εκτός της απώλειας ασφαλίστρων, έχουν  πληγεί από τις απώλειες από τα “κουρέματα”, τα οποία υπέστησαν, τις λάθος επιλογές επενδύσεων του παρελθόντος, σωστές ίσως για την εποχή που έγιναν, και τις απαιτήσεις των Solvency, στις οποίες πρέπει να προσαρμοσθούν.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και κυρίως να προσαρμοσθούν στις απαιτήσεις τόσο των Solvency όσο και της εποπτευούσης αρχής.

Είναι όμως ορθή αντιμετώπιση η αλόγιστη, κατά τη γνώμη μου, μείωση των ασφαλίστρων, όχι μόνο του κλάδου αυτοκινήτων, αλλά και όλων των λοιπών γενικών κλάδων;

Τι συνέβη ξαφνικά; Μειώθηκαν ή δεν υπάρχουν ζημίες; Ή μήπως τα ασφάλιστρα ήταν υπερτιμολογημένα; Μήπως αποδειχθούν καταστροφικές οι μειώσεις των ασφαλίστρων;

Να σημειωθεί ενδεικτικά εδώ, ότι κυκλοφορούν ασφαλιστήρια κατοικιών με ασφάλιστρο 0,20‰ για πυρκαγιά (flexa) και 1‰ για σεισμό, και ασφαλιστήρια ξενοδοχείων με 0,80‰ με σεισμό, και δεν αναφέρω τα εξευτελιστικά πλέον ασφάλιστρα του κλάδου αυτοκινήτων.

Είναι ορθή αντιμετώπιση η μέθοδος των direct πωλήσεωv ή οι προσφορές δώρων, προϊόντων και υπηρεσιών (άλλο ετούτο πάλι) τελείως ξένων με τα ασφαλιστικά;

Και αν είναι ορθή η μέθοδος των direct πωλήσεων, γιατί δεν εφαρμόζεται πλήρως και με θάρρος από μια ασφαλιστική εταιρεία, αλλά λειτουργεί παράλληλα με δίκτυο διαμεσολαβούντων;

Μήπως επειδή ο διαμεσολαβών, ο επαγγελματίας διαμεσολαβών, τελικά είναι αναντικατάστατος ή, έστω, αναγκαίο κακό;   

Είναι ορθή η αντιμετώπιση της καταστάσεως μέσω κανονισμών πωλήσεων, οι οποίοι πριμοδοτούν νέα παραγωγή, η οποία δεν υπάρχει; Εκτός και εάν νέα παραγωγή εννοούμε αυτές τις παραγωγές οι οποίες περιφέρονται από ασφαλιστική εταιρεία σε ασφαλιστική εταιρεία κάθε χρόνο, με κερδισμένους κάποιους διαμεσολαβούντες.

Δεν ωφελεί σε τίποτα η μετακίνηση παραγωγών. Η πίττα της αγοράς δεν αυξάνεται αλλά μειώνεται και έχει μία κατανομή. Ας διατηρηθεί αυτή η ισχύουσα κατανομή μέχρις ότου έλθει (αν έλθει και όποτε έλθει) η περιβόητη ανάπτυξη και τότε βλέπουμε.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες, εάν θέλουν να διατηρηθούν στην αγορά, θα πρέπει, εάν μπορούν, να προσαρμοσθούν (υποταχθούν) στις παράλογες, σε πλείστες των περιπτώσεων, απαιτήσεις των Solvency και της εποπτευούσης αρχής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Μήπως οι απαιτήσεις των Solvency θα έπρεπε να διαχωρισθούν σε αυτές οι οποίες αφορούν ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες ασκούν και κλάδο ζωής και επενδύσεων και σε ασφαλιστικές εταιρείες αμιγώς γενικών κλάδων;

Μήπως οι ασφαλιστικές εταιρείες στο σύνολό τους ή έστω αυτές των γενικών κλάδων και ειδικότερα οι ελληνικές, οι οποίες θίγονται περισσότερο, θα έπρεπε αιτιολογημένα να αντιδράσουν σε απαιτήσεις οι οποίες θα οδηγήσουν κάποια στιγμή σε διακοπή εργασιών;

Οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να εστιάσουν στη συντήρηση της παραγωγής, στην περιστολή δαπανών, μείωση κοστολογίων, στη συνετή διαχείριση.

Διατίθενται κάθε χρόνο –και διαφημίζεται αυτό– αρκετές χιλιάδες ευρώ για νέες ηλεκτρονικές εφαρμογές ή για βελτίωση υφισταμένων, χωρίς αυτές να έχουν κάποια ουσιαστική χρησιμότητα.

Τι προσφέρει η τιμολόγηση μέσω κινητού τηλεφώνου; Μπορεί ο διαμεσολαβών, τον οποίο υποτίθεται ότι εξυπηρετεί η εφαρμογή αυτή, να κάνει μία πράξη ασφαλίσεως ή να τιμολογήσει έναν κίνδυνο (αυτοκίνητο) στον δρόμο ή στο καφενείο; Και πού είναι, σε αυτή την περίπτωση, το έντυπο αναγκών; Πού είναι η διαχείριση και ο επαγγελματισμός;

Θα πρέπει να εμπεδώσουν το αξίωμα ότι «η ασφάλιση δεν αγοράζεται αλλά πωλείται» και για την πώληση, το μόνο κατάλληλο πρόσωπο είναι ο επαγγελματίας διαμεσολαβητής, στον οποίο πρέπει να είναι αρωγοί.

Θα πρέπει να αντιληφθούν ότι το bancassurance δεν θίγει μόνο τα συμφέροντα των διαμεσολαβούντων αλλά και τα δικά τους, διότι δεν καρπούνται όλες οι ασφαλιστικές εταιρείες από τις πωλήσεις μέσω bancassurance και θα πρέπει ίσως να αντιδράσουν με δυναμικό τρόπο.

Οι διαμεσολαβούντες αντιμέτωποι με πλήθος προβλημάτων
Οι διαμεσολαβούντες έχουν να αντιμετωπίσουν τη μείωση του εισοδήματος, λόγω μειώσεως της παραγωγής των, και την αύξηση του κόστους, τόσο σε χρήμα όσο και σε εργατοώρες, εκ της εφαρμογής του συστήματος agent print και των γενικότερων απαιτήσεων της εποπτευούσης αρχής.

Η μείωση της παραγωγής και κατά συνέπεια του εισοδήματος οφείλεται στη μείωση των ασφαλίστρων, στην απώλεια παραγωγής λόγω αδυναμίας της κοινωνίας, στην έλλειψη νέας παραγωγής λόγω υφέσεως και οικονομικών συνθηκών της αγοράς.

Επιπλέον, όμως, η μείωση του εισοδήματος οφείλεται και στον θεσμό του bancassurance και στις direct πωλήσεις.

Ως να μην αρκούσαν, όμως, τα ανωτέρω, έρχεται και η χαριστική βολή με τις μορφές φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών, με αποτέλεσμα τα ήδη μειωμένα καθαρά εισοδήματα να μειώνονται ακόμη περισσότερο.

Εδώ πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν και η φορολογική ενημερότης, η οποία απαιτείται πλέον από την εποπτεύουσα αρχή, για την ανανέωση της αδείας ασκήσεως επαγγέλματος.

Οι διαμεσολαβούντες, οι οποίοι ακόμη και σήμερα πιστεύουν ότι το bancassurance και οι direct πωλήσεις από τις ασφαλιστικές εταιρείες είναι το σημαντικότερο πρόβλημά τους, θα πρέπει να εμπεδώσουν ότι το κύριο πρόβλημα είναι η φορολόγηση, οι φορολογικές εισφορές, η κατάσταση της χώρας και οι εκάστοτε απαιτήσεις της εποπτευούσης αρχής.

Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις της εποπτευούσης αρχής και ειδικά τις επαναπιστοποιήσεις και τη φορολογική ενημερότητα, μήπως αυτές, αναπόφευκτα, θα οδηγήσουν χιλιάδες διαμεσολαβούντες στην ανεργία και την παραγωγή αυτών στο bancassurance ή σε μεγάλα σχήματα διαμεσολαβήσεως;

Βancassurance και direct πωλήσεις - μήπως οι διαμεσολαβούντες πρέπει να αντιδράσουν πιο δυναμικά;
Σε ό,τι αφορά το bancassurance, μεταφέρω αυτολεξεί την απάντηση υψηλόβαθμου στελέχους ασφαλιστικής εταιρείας, η οποία δραστηριοποιείται στο bancassurance, σε σχετική ερώτηση: «Θα υπάρχει, είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε».

Ειλικρινέστατη και ορθή απάντηση. Ακούγεται σκληρή, αλλά είναι η πραγματικότητα και δεν μπορεί κανείς να αποτρέψει τη λειτουργία του θεσμού του bancassurance.

To θέμα, όμως, δεν είναι αν θα υπάρχει ή όχι, αλλά πώς θα δραστηριοποιείται το bancassurance.
Η ασφαλιστική πράξη για κάθε ασφαλιζόμενο κίνδυνο απαιτεί διαχείριση. Στη διαχείριση συμπεριλαμβάνεται και η εξυπηρέτηση των κινδύνων και των ασφαλιζομένων. Η εμπειρία μου λέει ότι το bancassurance δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί ούτε στην πραγματικότητα ούτε στα σχετικώς οριζόμενα από την εποπτεύουσα αρχή σε μια πράξη ασφαλίσεως κυρίως γενικών κλάδων, λόγω υψηλών κοστολογίων.

Το μοναδικό πεδίο στο οποίο, ίσως, θα μπορούσε ο θεσμός του bancassurance να προσφέρει καλές υπηρεσίες, είναι τα επενδυτικά/συνταξιοδοτικά προγράμματα και μόνον αυτά, διότι έχει άριστη πληροφόρηση της οικονομικής καταστάσεως των πελατών του πιστωτικού ιδρύματος και είναι τα προγράμματα, τα οποία έχουν τη μηδενική έως ελάχιστη διαχείριση.

Έχω ακούσει, κατά καιρούς, από πρόσωπα τα οποία υποστηρίζουν τον θεσμό του bancassurance, ότι ο θεσμός αυτός διαπρέπει ως κανάλι διανομής ασφαλιστικών προϊόντων (προγραμμάτων) σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Μήπως αυτό λέγεται με σκοπό να υποταχθούν οι διαμεσολαβούντες στη μοίρα τους;
Μήπως πράγματι διαπρέπει ως κανάλι διανομής, αλλά αφορά επενδυτικά/συνταξιοδοτικά προγράμματα μόνον και όχι ασφαλίσεις γενικών κλάδων;

Δεν γνωρίζω τις πρακτικές διαθέσεως ασφαλιστικών προγραμμάτων, τις οποίες εφαρμόζουν πιστωτικά ιδρύματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Θα ήταν ενδιαφέρον όμως, για παράδειγμα, να δούμε αν η Banca di Roma διαθέτει την Agenzia di Assicurazioni di Banca di Roma (κάτι ανάλογο της εφευρέσεως ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων).

Δεν γνωρίζω επίσης στοιχεία, αλλά δεν νομίζω ότι, σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα, ένα πιστωτικό ίδρυμα υποχρεώνει “ευγενικά”, απευθείας είτε μέσω διαμεσολαβητικού προσώπου συμφερόντων του, τον οποιοδήποτε δανειολήπτη να ασφαλίσει το υπέγγυο περιουσιακό του στοιχείο σε ασφαλιστική εταιρεία, την οποία του επιβάλλει το πιστωτικό ίδρυμα.

Φυσικά, το πιστωτικό ίδρυμα έχει ορθώς κάθε δικαίωμα, να επιβάλλει τις αναγκαίες ασφαλιστικές καλύψεις με τις οποίες θα πρέπει να καλυφθεί ο ασφαλιστικός κίνδυνος, ώστε σε περίπτωση επελεύσεως καταστροφικού κινδύνου (πυρκαγιά, σεισμός) να είναι διασφαλισμένη η δανειοδότηση.

Πώς, όμως, μπορεί να αντιδράσει ο διαμεσολαβητής στην ψυχολογική βία την οποία ασκεί το ελληνικό πιστωτικό ίδρυμα, ή στην ταλαιπωρία στην οποία αυτό υποβάλλει τον δανειολήπτη σε περίπτωση κατά την οποία αυτός θέλει να εφαρμόσει το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής;

Καταγγέλλοντας ίσως γεγονότα με στοιχεία στην εποπτεύουσα αρχή.

Ποιος δανειολήπτης όμως, ο οποίος εξαρτάται από πιστωτικό ίδρυμα, θα καταθέσει στοιχεία;
Και ποιος διαμεσολαβητής, ο οποίος συνεργάζεται και με την ασφαλιστική εταιρεία που εμπλέκεται, θα δώσει στοιχεία στην εποπτεύουσα αρχή, όταν του έχουν πει «όχι στη ΔΕΙΑ, έλα να τα βρούμε».

Και έστω υπάρχουν αντιδράσεις και καταγγελίες, τι αποτέλεσμα είχαν και έχουν αυτές; Την επίπληξη;

Μήπως οι αντιδράσεις θα έπρεπε και θα πρέπει να αφορούν πιο δραστικές ενέργειες από αυτές των απλών παραστάσεων σε φορείς;

Μια καλή ίσως μορφή αντιδράσεως θα ήταν ο διαμεσολαβητής να αποκλείσει, να διακόψει τη συνεργασία του με ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες υπεραμύνονται και εξαρτώνται σημαντικά    παραγωγικά από τον θεσμό του bancassurance.

Μήπως η εποπτεύουσα αρχή θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να ασχοληθεί σοβαρά και με τη δεοντολογία;
Σε ό,τι αφορά τις direct πωλήσεις ασφαλίσεων, είτε από ασφαλιστικές εταιρείες είτε από συνεργαζόμενους με ασφαλιστικές εταιρείες διαμεσολαβούντες, δεν θα κουραστώ όσο ζω να επαναλαμβάνω ότι η ασφάλιση δεν αγοράζεται, αλλά πωλείται, και ότι η κάθε ασφαλιστική πράξη (είτε αφορά ένα αυτοκίνητο, είτε έναν αστικό, είτε έναν εμπορικό, είτε έναν βιομηχανικό κίνδυνο, ή τη ζωή ενός προσώπου) απαιτεί ανάλογη και ξεχωριστή διαχείριση, ακόμη και όταν γνώμονας του ασφαλιζομένου είναι η οικονομικότερη λύση και όχι η ορθή ασφαλιστική κάλυψη, στην οποία όμως πρέπει να τον ωθήσει ο επαγγελματίας διαμεσολαβών μέσω της διαχειρίσεως.

Διαχείριση, θεωρητικά και πρακτικά, σημαίνει συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τον ασφαλιστικό κίνδυνο, με τον συμβαλλόμενο, με τον πιθανό ηθικό κίνδυνο, και όχι μονολεκτικές απαντήσεις (ναι - όχι) σε τετραγωνάκια ηλεκτρονικής εφαρμογής.

Υπάρχει στις ηλεκτρονικές εφαρμογές των direct πωλήσεων το έντυπο αναγκών, τη χρήση του οποίου επιβάλει η εποπτεύουσα αρχή στους διαμεσολαβούντες;

Και στην περίπτωση των direct πωλήσεων από ασφαλιστικές εταιρείες, η αντίδραση των διαμεσολαβούντων θα έπρεπε να είναι ο αποκλεισμός και η διακοπή συνεργασίας με τις ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες λειτουργούν και με τον θεσμό αυτό. Αντιθέτως όμως, δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί διαμεσολαβούντες οι οποίοι καταδέχονται να εργάζονται με εξευτελιστικές προμήθειες, χρησιμοποιώντας το τιμολόγιο των direct πωλήσεων, γεγονός που προξενεί αλγεινή εντύπωση.

Δεν έχω πεισθεί ότι μια ασφαλιστική εταιρεία που εφαρμόζει direct πωλήσεις έχει περισσότερο κέρδος ή λιγότερο κόστος, λόγω μη καταβολής προμηθείας.
Οι δαπάνες διαφημίσεως των direct πωλήσεων, το αυξημένο λειτουργικό κόστος εξυπηρετήσεως, η εξευτελιστική προμήθεια που χορηγείται στο δίκτυο, το οποίο θα χρησιμοποιήσει το τιμολόγιο των direct πωλήσεων, δεν υπολογίζονται;

Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα και όχι μόνον εκ των ανωτέρω, σήμερα. Είναι σκληρή και θα γίνει ακόμα πιο σκληρή, επειδή οι ακυρώσεις ασφαλιστηρίων θα ενταθούν λόγω αδυναμίας πληρωμής ασφαλίστρων, οι παραγωγές θα συνεχίσουν την πτωτική πορεία και φυσικά δεν μπορεί να γίνει λόγος για νέες εργασίες.

Τα κέρδη των ασφαλιστικών εταιρειών (εάν ακόμη υπάρχουν) θα συρρικνωθούν, το εισόδημα των διαμεσολαβούντων θα μειωθεί σημαντικά, ενώ οι υποχρεώσεις όλων θα αυξηθούν επίσης σημαντικά.

Ο κοινός παρονομαστής των προβλημάτων είναι το κράτος. Αυτό το τέρας και οι κυβερνώντες.
Το bancassurance και οι direct πωλήσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν με πολλά μέσα.
Το κράτος, αυτό το τέρας, πώς θα αντιμετωπισθεί;

Ομοίως, πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί η εποπτεύουσα αρχή;
Μια εποπτεύουσα αρχή στελεχωμένη από νομικούς και οικονομικούς, η οποία θέλει να έχει λόγο ακόμη και στον τρόπο εργασίας ασφαλιστικών εταιρειών και διαμεσολαβούντων, τους οποίους κυρίως πλήττει με διατάξεις φορολογικής ενημερότητος και αύριο ίσως –γιατί όχι– και με διάταξη/απαίτηση περί ασφαλιστικής ενημερότητος.

Καλή και επιβεβλημένη η εποπτεία, αλλά πλέον των νομικών και οικονομικών θεμάτων, υπάρχουν και οι πρακτικές της αγοράς, τις οποίες γνωρίζουν άριστα στελέχη της αγοράς. Οι πρακτικές πρέπει να συνυπολογίζονται, να λαμβάνονται υπ’ όψιν και αναλόγως να εκδίδονται νόμοι, διατάξεις και οδηγίες, με γνώμονα όχι μόνο τη διασφάλιση των συμφερόντων των ασφαλιζομένων, αλλά και την απλούστευση και διευκόλυνση του έργου των εμπλεκομένων.

Πώς είναι δυνατόν να εποπτεύουν έναν θεσμό, μία αγορά, πρόσωπα άσχετα και ξένα με αυτό καθ’ αυτό το αντικείμενο;

Αβέβαιο και απρόβλεπτο το μέλλον –και όχι μόνο για τον ασφαλιστικό κλάδο
Μέχρι τώρα, ασφαλιστικές εταιρείες, διαμεσολαβούντες, αντιμετωπίσαμε προβλήματα (πτώση παραγωγής, φορολόγηση, extra φορολόγηση, τέλη επιτηδεύματος, μείωση εισοδήματος) και καταφέραμε να μείνουμε όρθιοι.

Τα προβλήματα όμως, δυστυχώς, θα επιδεινωθούν και το 2017 θα είναι καθοριστικό για όλους τους εμπλεκομένους.

Πόσοι και ποιοι, ασφαλιστικές εταιρείες και διαμεσολαβούντες, θα είναι όρθιοι και αξιοπρεπείς στο τέλος του 2017;

Το μέλλον είναι αβέβαιο και δυστυχώς απρόβλεπτο, όχι μόνο για τον ασφαλιστικό κλάδο, όχι μόνο για την ελληνική οικονομία, αλλά και για την παγκόσμια πολιτική και οικονομική κατάσταση.

Μαθητευόμενοι μάγοι και μάλιστα αριστερής ιδεολογίας, στην Ελλάδα, προσπαθούν να μας σώσουν. Τραμπ στην Αμερική, Ερντογάν στην Τουρκία, αύριο ίσως Γκρίλο ή Λέγκα στην Ιταλία, Λεπέν στη Γαλλία, Σόιμπλε στη Γερμανία.

Τι μπορούμε να περιμένουμε; Και πώς θα είναι ο κόσμος μας το 2020; 

Δημοσιεύτηκε σε Διάφορα άρθρα

«Η ασφάλιση δεν είναι ένα κοινό είδος ή υπηρεσία. Δεν μπορεί να προωθείται και να πωλείται με τον ίδιο τρόπο που πωλούνται τα τρόφιμα ή τα ταξίδια.
Η ασφάλιση δημιουργήθηκε για να καλύψει μια βαθιά υπαρξιακή ανάγκη –ή μάλλον έλλειψη– του ανθρώπου. Θα μπορούσε κανείς να πει πως οι ρίζες της είναι μεταφυσικές. Αποτελεί σχεδόν θρησκευτικό υποκατάστατο (Μόνον ο απόλυτα πιστός, που βασίζεται στη Θεία Πρόνοια, δεν χρειάζεται την ανθρώπινη. Τον Μεσαίωνα δεν υπήρχαν ασφαλιστικές εταιρείες…).
Ο άνθρωπος στον κόσμο νιώθει μόνος και ανασφαλής. Υπόκειται στη φθορά, την κακή τύχη, την αρρώστια, τον θάνατο. Η ασφάλιση δεν μπορεί βέβαια να ακυρώσει τίποτα από αυτά
–προσπαθεί όμως να απαλύνει τα αποτελέσματά τους, να κάνει μικρότερο τον πόνο και λιγότερη τη μοναξιά.
Ο ασφαλιστής δεν πουλάει συμβόλαια. Πουλάει παρηγοριά, παραμυθία, συμπόνια, ανθρώπινη συμπαράσταση. Ο ρόλος του είναι κοινωνικός και ανθρωπιστικός. Αν το καταλάβει αυτό, θα γίνει πιο επιτυχημένος ασφαλιστής και πιο ικανοποιημένος άνθρωπος. Όσο περισσότερο σέβεται τις ανθρώπινες αξίες, τόσο θα ανεβαίνει και η δική του». 

Τάδε έφη ο κ. Νίκος Δήμου, στις 10 Νοεμβρίου του 1989, στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Συντονιστών Παραγωγών Ασφαλίσεων Ελλάδος.

Δημοσιεύτηκε σε Απόψεις

της Σούλας Κορμά

«Το Συνταξιοδοτικό στην Ελλάδα του σήμερα» επέλεξε να “φωτίσει” η Ένωση Αναλογιστών Ελλάδος (Ε.Α.Ε.) στο ετήσιο συνέδριό της, που πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής, με περισσότερους από 420 συμμετέχοντες. Ήταν, αναμφισβήτητα, η κορυφαία εκδήλωση της χρονιάς: και ως προς την επιλογή του θέματος, και ως προς την οργάνωση, και ως προς την ανάδειξη του ρόλου και της σημασίας του θεσμού της Ιδιωτικής Ασφάλισης. Με τέτοιες εκδηλώσεις –και όχι με άλλου είδους– αναδεικνύεται η σημασία του Θεσμού και αξίζουν συγχαρητήρια όχι μόνον στον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο της ΕΑΕ, κ.κ. Πάνο Δημητρίου και Δημήτρη Μαζαράκη, αλλά και σε όλο το Δ.Σ. της ΕΑΕ, στην οργανωτική επιτροπή, στον κ. Κων/νο Πάντο, Γεν. Γραμματέα, που είχε αναλάβει τον ρόλο του συντονισμού της εκδήλωσης, αλλά και στον κ. Ηρακλή Δασκαλόπουλο, Μέλος Δ.Σ. της ΕΑΕ, για τις εύστοχες ερωτήσεις του στη συζήτηση του πρώτου πάνελ.

Οι αναλογιστές γνωρίζουν, ίσως καλύτερα παντός άλλου, λόγω της επιστημονικής εξειδίκευσής τους, τις πτυχές του συνταξιοδοτικού, του φλέγοντος αυτού θέματος που ταλανίζει χρόνια τώρα την ελληνική κοινωνία και η Πολιτεία δεν έχει καταφέρει να επιλύσει. Επέλεξαν, λοιπόν, να αναδείξουν το θέμα, με σκοπό να συνδράμουν στον διάλογο για την εξεύρεση μιας λύσης βιώσιμης, δίκαιης, ρεαλιστικής και εφικτής υπό τις παρούσες συνθήκες, επισημαίνοντας, διά στόματος του Προέδρου της Ε.Α.Ε., κ. Πάνου Δημητρίου, ότι το συνταξιοδοτικό πρέπει να βγει από το κάδρο της αντιπαράθεσης των κομμάτων, για να μπορέσει να επιλυθεί ως πρόβλημα. Ανάλογη ήταν και η τοποθέτηση του Αντιπροέδρου της ΕΑΕ, κ. Δημήτρη Μαζαράκη, ο οποίος στο κλείσιμο των εργασιών του Συνεδρίου υπογράμμισε ότι το ασφαλιστικό δεν αφορά μόνον τη δική μας ζωή, αλλά πρωτίστως τη ζωή των παιδιών μας και χάριν αυτών απαιτείται συναίνεση και συνεννόηση για ένα μακροχρόνια βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα.

Το ερώτημα που προκύπτει, ωστόσο, είναι αν είναι διατεθειμένα τα κόμματα να αφήσουν εκτός της στείρας αντιπαράθεσής τους το ζήτημα του ασφαλιστικού συστήματος κι αν είναι έτοιμα να αποδεχθούν και να προτείνουν στην κοινωνία ένα μίγμα περισσότερων σχημάτων, που συνδυάζουν στοιχεία διανεμητικά, κεφαλαιοποιητικά και προαιρετικής αποταμίευσης (σύστημα τριών πυλώνων). Βέβαια, αν δει κανείς το θέμα ψύχραιμα και ρεαλιστικά, μάλλον θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών το θέμα του ασφαλιστικού έχει κάνει αναπότρεπτη πλέον τη συμπλήρωσή του με εναλλακτικά σχήματα, γιατί πολύ απλά ο… λογαριασμός δεν βγαίνει.

Η μεγάλη εικόνα...

Ποια είναι, όμως, σήμερα η “μεγάλη εικόνα” του συνταξιοδοτικού μας συστήματος και των συνθηκών που επικρατούν στην ελληνική κοινωνία και οικονομία και αναπόφευκτα το επηρεάζουν; Παραθέτουμε, πολύ επιγραμματικά, κάποιες από τις χαρακτηριστικές επισημάνσεις των ομιλητών:

  • Ανισορροπία συνταξιούχων - ενεργού πληθυσμού - εργαζομένων (η πυραμίδα έχει αναστραφεί)Η σχέση απασχολούμενων και συνταξιούχων είναι περίπου 1,3:1.
  • Υπογεννητικότητα (κάθε γυναίκα γεννάει 1,3 παιδιά)
  • Αδήλωτη εργασία, που ανέρχεται στο 40%.
  • Το 50% των συνταξιούχων λαμβάνει σύνταξη κάτω από €700.
  • Η συνταξιοδοτική δαπάνη αντιστοιχεί στο 18% του ΑΕΠ (στην ΕΕ είναι 12%-13%).
  • Το αναλογιστικό έλλειμμα του συνταξιοδοτικού μας συστήματος υπολογίζεται σε €470 δις μέχρι το 2060 (σε αποπληθωρισμένες τιμές).
  • Τα έτη 2000-2015 καταβλήθηκαν €220 δις από τον κρατικό προϋπολογισμό στα Ταμεία.
  • Μεταξύ των ετών 2010-2016 οι προβλεπόμενες παροχές μειώθηκαν κατά €45 δις.
  • Οι εισφορές εργαζομένων – εργοδοτών (για κύρια και επικουρική σύνταξη) ανέρχονται στο 27%.
  • Το ετήσιο έλλειμμα της κοινωνικής ασφάλισης, το οποίο καλύπτει το κράτος από τον κρατικό προϋπολογισμό, είναι περίπου 10% του ΑΕΠ.
  • 1, 1 εκατομμύρια άνεργοι.
  • Εισφοροδιαφυγή ύψους €6 δις ετησίως.

Τα παραπάνω περιγράφουν αυτό που εύστοχα χαρακτήρισε ο κ. Γιαννίτσης ιδιότυπη κατάσταση«όπου το ασφαλιστικό το ίδιο καθηλώνει την ανάπτυξη, και η καθηλωμένη ανάπτυξη επιδεινώνει το ασφαλιστικό».

Αν εξαιρέσει κανείς τα όσα δήλωσαν οι κ.κ. Νίκος Φράγκος (τ. Γενικός Γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων Υπουργείου Εργασίας, Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών) και Αναστάσιος Πετρόπουλος (Υφυπουργός Αρμόδιος για θέματα Κοινωνικών Ασφαλίσεων), που θεωρούν ότι με την πρόσφατη ασφαλιστική μεταρρύθμιση (νόμος 4387/2016) τέθηκαν οι βάσεις επίλυσης του προβλήματος, κοινή συνισταμένη των δηλώσεων των υπολοίπων είναι ότι το ασφαλιστικό σύστημα εξακολουθεί να μην είναι βιώσιμο, δίκαιο και ανταποδοτικό.

Κοινή συνισταμένη, επίσης, απετέλεσε η αναγνώριση της ανάγκης υιοθέτησης ενός νέου συστήματος, που να συνδυάζει τόσο το κεφαλαιοποιητικό όσο και το αναδιανεμητικό σύστημα. Στον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, κ. Γιάννης Παναγόπουλος, πρότεινε τη δημιουργία ενός Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου, που θα μπορεί να παράσχει επικουρική ασφάλιση, για να δοθεί προοπτική και ελπίδα στους νέους εργαζόμενους, υπογραμμίζοντας επιπρόσθετα ότι απαιτείται σειρά παρεμβάσεων για αύξηση της απασχόλησης και περιορισμό της αδήλωτης εργασίας, και σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στην κοινωνική και ασφαλιστική πολιτική. «Την κοινωνική πολιτική δεν πρέπει να την επιβαρύνεται το ασφαλιστικό σύστημα», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Αντιπρόεδρος του ΣΕΒ, κ. Κων/νος Μπίτσιος, από την πλευρά του, τάχθηκε υπέρ της υιοθέτησης συστήματος ασφάλισης τριών πυλώνων. Αν γίνει αυτό, όπως είπε χαρακτηριστικά, «θα έχουμε κάνει σημαντικά βήματα προς τη δημιουργία βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος», που θα εξασφαλίζει ισότητα, ανταποδοτικότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών.

1ο Πάνελ «Σημερινή Κατάσταση, Δημογραφικές Εξελίξεις & Διεθνής Εμπειρία»

Ο κ. Βασίλης Αγγέλου (Αναλογιστής, CEOLuxActuariesandConsultants) ανέφερε πως το κράτος σήμερα ουσιαστικά αναλαμβάνει όλο το ρίσκο που προκύπτει από τις ανισορροπίες του υπάρχοντος συστήματος, γι’ αυτό και πρέπει να γίνει διασπορά του ρίσκου στον 2ο και 3ο πυλώνα.

Ο κ. Γιώργος Ραουνάς (Γεν. Δ/ντής της KPMG) αναφέρθηκε στα επιτυχή παραδείγματα της Ολλανδίας και της Φιλανδίας, οι οποίες έχουν υιοθετήσει εδώ και χρόνια σύστημα τριών πυλώνων στα ασφαλιστικά τους συστήματα.

Ο κ. Νικόλαος Χοστελίδης (SeniorManager, Επικεφαλής Τμήματος Παροχής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών Ασφαλιστικού Κλάδου της PwC Ελλάδος) υπογράμμισε ότι με τη συμμετοχή του 2ου και 3ου πυλώνα αντισταθμίζεται η μείωση του αναδιανεμητικού μέρους της σύνταξης του 1ου πυλώνα, ενώ δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι μέχρι σήμερα όλες οι μεταρρυθμίσεις ήταν εμπροσθοβαρείς για να σωθεί το σύστημα, ενώ στόχος θα έπρεπε να είναι πάντα η βιωσιμότητα του συστήματος.

Ο κ. Αλέξανδρος Ζυμπίδης (Αναλογιστής, Επίκουρος Καθ. Αναλογιστικής Επιστήμης, ΟΠΑ, Επιστημονικός Συνεργάτης Prudential) προέκρινε ως βέλτιστη λύση την υιοθέτηση ενός υβριδικού συστήματος, που να συνδυάζει αναδιανεμητικό – κεφαλαιοποιητικό σύστημα, τονίζοντας ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία μεταξύ των δύο και αυστηρός έλεγχος.

Η κα Μαριάννα Ανυφαντή (Αναλογιστής, ManagingDirectorSANYConsulting) εστίασε από την πλευρά της στο μείζον θέμα της απόδοσης των επενδύσεων στα κεφαλαιοποιητικά συστήματα, μιας και οι υψηλές αποδόσεις συνεπάγονται υψηλές παροχές. Όπως ανέφερε, πέραν των παραδοσιακών επενδύσεων (σε ομόλογα, μετοχές, ακίνητα, κ.ο.κ.), την τελευταία δεκαετία μεγάλα ποσά επενδύονται από συνταξιοδοτικά ταμεία σε έργα υποδομής και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι μεταξύ των ετών 2011-2014 επενδύθηκαν από Ταμεία και ασφαλιστικές εταιρείες περισσότερα από €2,5 δις σε έργα ΑΠΕ. Υπογράμμισε, επίσης, ότι είναι καιρός να αξιοποιήσουμε τη διεθνή εμπειρία για να επαυξήσουμε τον 2ο Πυλώνα και τις αποδόσεις των επενδύσεων.

Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι γιατί στην Ελλάδα δεν αναπτύχθηκε ουσιαστικά ο 2ος πυλώνας, εφόσον υπάρχει σχετικό νομικό πλαίσιο από το 2002. Η απάντηση δόθηκε από τον κ. Παναγιώτη Ζαμπέλη (Αναλογιστή, CEO της ΑΟΝ Hewitt), ο οποίος ανέφερε κατ’ αρχάς ότι το πολιτικό σύστημα “πολεμούσε” το κεφαλαιοποιητικό σύστημα –γράφανε… ποιήματα για την κοινωνικότητα του αναδιανεμητικού συστήματος, ανέφερε καυστικά. Άλλοι βασικοί λόγοι μη ανάπτυξης ήταν το γεγονός ότι ο 1ος πυλώνας απορροφά κάθε διαθέσιμη πηγή που θα μπορούσε να κατευθυνθεί στον 2ο ή στον 3ο πυλώνα καθώς και το ελλιπές νομικό και φορολογικό πλαίσιο (δεν έχει επιλυθεί το θέμα της φορολόγησης αποδόσεων/επενδύσεων). Καταλήγοντας υπογράμμισε ότι έχουμε ανάγκη και από τα δύο συστήματα, λέγοντας ότι δεν χρειάζεται να αυτοσχεδιάζουμε, αρκεί να δούμε την εμπειρία των άλλων, ενώ προέβλεψε ότι αναπόφευκτα οι συντάξεις θα μειωθούν κι άλλο, γιατί αναγκαστικά πρέπει να μειωθούν και οι εισφορές –η οικονομία μας δεν τις αντέχει.

Η εναλλακτική πρόταση για τη λύση του Συνταξιοδοτικού

Οι κ.κ. Μιτιάδης Νεκτάριος, Πλάτων Τήνιος και Γιώργος Συμεωνίδης (Αναπλ. Καθηγητής, Επίκουρος Καθηγητής και Υποψήφιος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πειραιά, αντίστοιχα) παρουσίασαν μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση για τη λύση του Συνταξιοδοτικού και την αναλογιστική μελέτη που τη συνοδεύει (δείτε εδώ την πρότασή τους αναλυτικά). Έχοντας λάβει υπόψη την οικονομική κατάσταση της χώρας, προτείνουν την πλήρη αναδόμηση του συστήματος συντάξεων στη χώρα μας, που θα βασίζεται στην υιοθέτηση τριών πυλώνων ασφάλισης. Εισηγούνται ένα συνταξιοδοτικό σύστημα βιώσιμο και δίκαιο για τις νέες γενιές, που περιλαμβάνει μεταβατικό πρόγραμμα στήριξης για τις παλαιότερες γενιές μέχρι το 2045 (μετά το έτος αυτό δεν θα απαιτείται καμία συμμετοχή του κράτους).

Η όμιλία του Τ.Γιαννίτση

Ο κ. Τάσος Γιαννίτσης (πρώην Υπουργός, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ, Πρόεδρος της LAMDA Development), το όνομα του οποίου “συνδέθηκε” με μια μεταρρύθμιση που ποτέ δεν έγινε γιατί ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, υπογράμμισε ότι απέχουμε ακόμα πολύ από την αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού προβλήματος, που έχει εκτροχιάσει τις οικονομικές ισορροπίες, τις κοινωνικές σχέσεις και το πολιτικό σκηνικό.

Σύμφωνα με τον κ. Γιαννίτση, το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης πλεονεκτεί του κεφαλαιοποιητικού, όσο το Δημόσιο σέβεται τους ασφαλισμένους και τους κανόνες που το ίδιο έχει θεσπίσει. Ωστόσο, οι εξελίξεις που μεσολάβησαν ανέδειξαν την τεράστια αναξιοπιστία του Κράτους στη διαχείριση των ασφαλιστικών σχέσεων, τις ισχυρές ασύμμετρες παρεμβάσεις του στην ανακατανομή ασφαλιστικών δικαιωμάτων, που οδήγησαν στην πλήρη κατάργηση της αρχής της αλληλεγγύης των γενεών. Έτσι, η εισαγωγή μιας συμπληρωματικής κεφαλαιοποιητικής διάστασης και ατομικών ή επαγγελματικών αποταμιευτικών σχημάτων στο ασφαλιστικό σύστημα θα εξασφαλίζει με κάποια μεγαλύτερη βεβαιότητα στον ασφαλισμένο ότι οι εισφορές του θα καλύψουν τις δικές του ανάγκες, όταν έρθει η ώρα. 

Συνοπτικά, σύμφωνα με τον κ. Γιαννίτση, το ασφαλιστικό σήμερα πρέπει να λυθεί στη βάση των ακόλουθων αρχών:
Πρώτον, να ισχύσει η αρχή της ισότητας, όχι όμως και της ισοπέδωσης, μεταξύ όλων των ασφαλισμένων. Η αρχή αυτή σήμερα δεν ισχύει. 
Δεύτερον, να ισχύσει η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων. Τι πληρώνουν οι εργαζόμενοι για τους συνταξιούχους.
Τρίτον, η αρχή της αναλογικότητας των εισφορών που πληρώνει κάποιος και της σύνταξης που θα πάρει.
Τέταρτον, να επανεξεταστούν άμεσα οι πρόωρες συντάξεις και οι συντάξεις σε ασφαλισμένους με μικρό χρονικό διάστημα εισφορών. Διευκρίνισε σχετικά ότι για όσους προκύπτουν κοινωνικά προβλήματα, αυτά να αντιμετωπιστούν με μια σοβαρή και δίκαιη κοινωνική πολιτική και όχι μέσω ασφαλιστικού συστήματος. Διαφορετικά, καλούνται οι συνταξιούχοι να χρηματοδοτήσουν την κοινωνική πολιτική.
Πέμπτον, να ισχύσει μια διπλή αρχή βιωσιμότητας: αφενός, η βιωσιμότητα του ίδιου του ασφαλιστικού συστήματος, γιατί αν αυτή δεν υπάρχει, τότε προκύπτουν τρομακτικές επιπτώσεις και, αφετέρου, η βιωσιμότητα της οικονομίας που επηρεάζεται με κρίσιμο τρόπο από τη μη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.
Έκτον, πρέπει να δούμε σήμερα τι σημαίνει πραγματικά η αρχή της αλληλεγγύης των γενεών. «Προσδίδοντας το ίδιο περιεχόμενο στην αρχή αυτή, όπως ήταν πριν 25 ή 35 χρόνια, οδηγούμαστε στην υποταγή και την εκμετάλλευση των νεότερων γενεών και στην περαιτέρω ανατροπή κάθε ισορροπίας στο ασφαλιστικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

 2ο Πάνελ

«Η λύση του Συνταξιοδοτικού απαιτεί συναίνεση, ρεαλισμό και αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας. Είμαστε έτοιμοι να ξεπεράσουμε και να νικήσουμε αυτές τις προκλήσεις;»στο ερώτημα κλήθηκαν να απαντήσουν οι συμμετέχοντες στο τελευταίο πάνελ του Συνεδρίου, κ.κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος (Υφυπουργός αρμόδιος για θέματα κοινωνικών ασφαλίσεων), Άννα Διαμαντοπούλου (Πρόεδρος του Δικτύου για τη μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, πρ. Επίτροπος ΕΕ Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων) και Νίκος Παναγιωτόπουλος (Συντονιστής ΟΔΕ Κοινωνικών Υποθέσεων, Βουλευτής Ν. Καβάλας).

Ο κ. Πετρόπουλος, όπως θα ανέμενε άλλωστε κανείς, υπεραμύνθηκε της πρόσφατης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης και απηύθυνε προς όλους κάλεσμα να τη στηρίξουν, ως μια σημαντική αφετηρία επίλυσης του συνταξιοδοτικού προβλήματος.

Ο κ. Παναγιωτόπουλοςαν και εξέφρασε την ευχή να αποδώσει η πρόσφατη μεταρρύθμιση, δεν παρέλειψε να εκφράσει παράλληλα και τις αμφιβολίες του, σημειώνοντας από την πλευρά του ότι ήρθε η ώρα να δούμε και τον 2ο και 3ο πυλώνα, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα θα στηρίζεται στον 1ο πυλώνα. Η κα Διαμαντοπούλου εξήρε τη σημασία της κοινωνικής συναίνεσης και αναφέρθηκε σε παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που μόνον έτσι κατάφεραν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Σε μια αποστροφή του λόγου της, μάλιστα, κάλεσε όλες τις πολιτικές δυνάμεις και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να κλειστούν σε έναν χώρο και να μη βγουν από εκεί, αν δεν είναι σε θέση να διατυπώσουν μία και μόνο πρόταση, κοινά αποδεκτή από όλους.

Για να συνοψίσουμε ό,τι αποκομίσαμε παρακολουθώντας τις εργασίες του Συνεδρίου, θα δανειστούμε μια χαρακτηριστική έκφραση του κ. Τήνιου σαν μήνυμα: ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από τη στρατηγική της εγγυημένης αποτυχίας. Αυτό, δυστυχώς, έκαναν μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις μας, φοβούμενες το πολιτικό κόστος των γενναίων αποφάσεων που απαιτούνταν να ληφθούν: ελάμβαναν μέτρα εγγυημένης αποτυχίας. Αν αυτό αλλάξει, ίσως ακόμα υπάρχει ελπίδα για τις νεότερες γενιές.

Δημοσιεύτηκε σε Διάφορα θέματα τεύχους
Thursday, 01 December 2016 09:16

H ασφαλιστική αγορά το 2017

Η βιώσιμη ανάπτυξη του ασφαλιστικού κλάδου βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη ζήτηση από τις αναδυόμενες αγορές

Σύμφωνα με την έκδοση Global insurance review and outlook for 2017/18 της Swiss Re, η παγκόσμια οικονομία αναμένεται να αυξηθεί με μέτριους ρυθμούς κατά τα επόμενα δύο έτη, και με την υποστήριξη της συνεχιζόμενης αύξησης του όγκου των ασφαλίστρων.

Η αύξηση των ασφαλίστρων στις ασφαλίσεις Ζημιών παγκοσμίως προβλέπεται να μειωθεί ελαφρά από 2,4% σε πραγματικές τιμές το 2016 σε 2,2% το 2017, και να επιταχυνθεί σε 3,0% το 2018. Στον κλάδο Ζωής, τα ασφάλιστρα παγκοσμίως αναμένεται να αυξηθούν κατά 4,8% το 2017 και 4,2% το 2018. Οι αναδυόμενες αγορές, ιδίως αυτές της Ασίας, θα είναι ο κύριος μοχλός ανάπτυξης των ασφαλίστρων, τόσο στους κλάδους Ζημιών όσο και στους κλάδους Ζωής, σύμφωνα με τη Swiss Re.

Από τις μεγάλες οικονομίες, τα ασφάλιστρα στις ΗΠΑ αναμένεται να αυξηθούν λίγο περισσότερο από 2% του προσαρμοσμένου σε πραγματικές τιμές ετήσιου πληθωρισμού για τα επόμενα δύο χρόνια. Η εκλογή του Donald Trump δεν ενσωματώθηκε ρητά στην πρόβλεψη της Swiss Re για τις ΗΠΑ, αλλά η εξέλιξη αυτή είναι απίθανο να έχει σημαντικές επιπτώσεις στις ασφαλιστικές αγορές για τα επόμενα δύο χρόνια.

Στη ζώνη του ευρώ και το Ηνωμένο Βασίλειο τα ασφάλιστρα προβλέπεται να αυξηθούν κατά περίπου 1,0% και 1,5%, αντίστοιχα, ενώ στην Ιαπωνία κάτι λιγότερο από 1,0%. Στην Κίνα αναμένεται να αυξηθούν κατά περίπου 6,5%. Η νομισματική πολιτική θα παραμείνει “διευκολυντική” για τα επόμενα δύο χρόνια, παρόλο που οι ΗΠΑ αναμένεται να αυξήσουν σταδιακά τα επιτόκια. Οι άλλες κεντρικές τράπεζες αναμένεται να διατηρήσουν ανέπαφη την πολιτική τους όσον αφορά τα επιτόκια και την ποσοτική χαλάρωση. Με την αύξηση των επιτοκίων από τη Fed, οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων 10ετούς διάρκειας των ΗΠΑ πιθανότατα θα αυξηθούν, συμπαρασύροντας τις αποδόσεις στην Ευρώπη σε ελαφρώς υψηλότερο επίπεδο.

«Ο ασφαλιστικός κλάδος αντιμετωπίζει αντιξοότητες, με την ήπια οικονομική ανάπτυξη και το ακόμα άφθονο capacityστις αγορές να δημιουργεί ένα δύσκολο περιβάλλον τιμολόγησης», επισημαίνει ο κ. Kurt Karl, επικεφαλής οικονομολόγος της Swiss Re. «Παρ’ όλα αυτά, ο όγκος των ασφαλίστρων συνεχίζει να αυξάνεται, τόσο στις προηγμένες όσο και στις αναδυόμενες αγορές, μαζί με την οικονομική δραστηριότητα και την αύξηση του ποσοστού διείσδυσης της ασφάλισης, ιδιαίτερα στις αναδυόμενες αγορές».

 

Οι αναδυόμενες αγορές κατευθύνουν την ανάπτυξη στις ασφαλίσεις Ζημιών

Ο όγκος ασφαλίστρων του κλάδου Ζημιών αναμένεται να αυξηθεί κατά 2,2% σε πραγματικούς όρους το 2017, μετά το 2,4% το 2016, και κατά 3,0% το 2018. Οι αναδυόμενες αγορές αναμένεται να οδηγήσουν τη βελτίωση αυτή. Η αύξηση των ασφαλίστρων Ζημιών στις αναδυόμενες αγορές αναμένεται να αυξηθεί σταθερά, από το εκτιμώμενο 5,3% το 2016, σε 5,7% το 2017 και 6,7% το 2018. Η βελτίωση των τιμών των βασικών προϊόντων και η ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας θα τονώσει την αύξηση της ζήτησης για ασφάλιση από τις αναδυόμενες περιοχές.

Οι αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας θα έχουν πιθανότατα τη μεγαλύτερη αύξηση στα ασφάλιστρα κατά Ζημιών, αύξηση που προβλέπεται να φτάσει σχεδόν το 8% το 2017 και το 9% το 2018. Σύμφωνα με τη Swiss Re,ένας παράγοντας που συμβάλλει θα είναι οι επενδυτικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται από το πρόγραμμα One Belt One Road της Κίνας, το οποίο αναμένεται να δημιουργήσει μια αύξηση της ζήτησης για εμπορική ασφάλιση.

Το περιβάλλον τιμολόγησης στις ασφαλίσεις Ζημιών παγκοσμίως παραμένει δύσκολο. Η τιμολόγηση των εμπορικών κινδύνων εξακολουθεί να επιδεινώνεται σε ολόκληρη την υφήλιο, αλλά με βραδύτερο ρυθμό. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους εμπορικούς κινδύνους, όμως, τα ποσοστά της ασφάλισης του κυβερνοχώρου συνεχίζουν να “σκληραίνουν” (to harden), αλλά με μια επιβράδυνση στον ρυθμό που σύντομα θα εξισορροπηθεί, εκτιμά η Swiss Re. Η αυξημένη συνειδητοποίηση των κινδύνων που συνδέονται με κυβερνοεπιθέσεις και παραβιάσεις δεδομένων ενισχύει τη ζήτηση για σχετικές ασφαλιστικές λύσεις, και αντιπροσωπεύει μια σημαντική ευκαιρία ανάπτυξης για τον κλάδο ασφαλίσεων Ζημιών. Μέχρι σήμερα, η κερδοφορία στις ασφαλίσεις Ζημιών έχει διατηρηθεί εξαιτίας των χαμηλών απωλειών από φυσικές καταστροφές και την απελευθέρωση αποθεματικών. Υπολογίζοντας τις μέσες απώλειες από φυσικές καταστροφές και τη συρρίκνωση της κυκλοφορίας αποθεματικού, η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων (RoE) προβλέπεται να μειωθεί από 8% το 2015 σε περίπου 6% το 2016-18.

swissre-table1

Στην αντασφάλιση Ζημιών, η παγκόσμια ανάπτυξη των ασφαλίστρων αναμένεται να είναι της τάξης του 2,7% το 2017 και του 2,9% το 2018, με βάση την αύξηση των εκχωρήσεων από τις αναδυόμενες αγορές.

 

Η ζήτηση για προϊόντα αποταμίευσης στις αναδυόμενες αγορές θα οδηγήσει τα ασφάλιστρα Ζωής

Στις ασφαλίσεις Ζωής η αύξηση των ασφαλίστρων αναμένεται να είναι σημαντικά ισχυρότερη από αυτή των ασφαλίσεων Ζημιών, εκτιμά η Swiss Re. Ο όγκος των ασφαλίστρων Ζωής παγκοσμίως αναμένεται να αυξηθεί κατά 5,4%, 4,8% και 4,2%, το 2016, 2017 και 2018, αντίστοιχα. Τα ασφάλιστρα στις προηγμένες αγορές αναμένεται να αυξηθούν κατά 2,1% το 2017 και το 2018, αλλά η βασική κινητήρια δύναμη θα είναι και πάλι οι αναδυόμενες αγορές, όπου η σταθεροποίηση της οικονομικής ανάπτυξης, η αύξηση του πληθυσμού, η αστικοποίηση και μια αυξανόμενη μεσαία τάξη στηρίζουν μια θετική προοπτική.

Στις ανεπτυγμένες αγορές τα ασφάλιστρα Ζωής προβλέπεται να αυξηθούν κατά 14,9% το 2017 και κατά 10,9% το 2018, ως αποτέλεσμα της έντονης αύξησης των αποταμιευτικών προϊόντων, ιδιαίτερα στις αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας. Η Κίνα θα έχει μια σημαντική συμβολή, με την κυβέρνησή της να έχει στόχο την αύξηση της ασφαλιστικής διείσδυσης σε 5% μέχρι το 2020, από 3% το 2014.

 

swissre-table2

 

Το συνεχιζόμενο περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων εξακολουθεί να δημιουργεί προβλήματα στους ασφαλιστές Ζωής. Σε επίπεδο κερδοφορίας, η απόδοση κεφαλαίου (RoE του κλάδου έχει μειωθεί από 13% στις αρχές του 2015 σε 10% το 2016, καθώς οι αποδόσεις των επενδύσεων έχουν αποδυναμωθεί και οι πιέσεις των τιμών έχουν αυξηθεί.  

Οι ασφαλιστές Ζωής προσαρμόζουν τα χαρτοφυλάκια των προϊόντων και των περιουσιακών τους στοιχείων σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν την κερδοφορία, αλλά θα χρειαστεί χρόνος για να έχει αυτό σημαντική επίδραση στο συνολικό προφίλ κινδύνου και τα κέρδη τους, επισημαίνει η Swiss Re. Στην αντασφάλιση Ζωής, η παγκόσμια ανάπτυξη των ασφαλίστρων αναμένεται να είναι περίπου 1,5% το 2016 και 1% για τα έτη 2017 και 2018, κυρίως λόγω της πολύ χαμηλής ανάπτυξης στις προηγμένες οικονομίες, απ’ όπου προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των εκχωρήσεων. Η αύξηση των αντασφαλίστρων στις αναδυόμενες αγορές αναμένεται να φτάσει το 8% ή και παραπάνω.

 

Δημοσιεύτηκε σε Διεθνή

Στο πλαίσιο του Συνεδρίου με θέμα «Το μέλλον της αποταμίευσης», που πραγματοποιήθηκε στην Banque de France, στις 4 Νοεμβρίου, εμπειρογνώμονες του κλάδου, ρυθμιστικές αρχές και ακαδημαϊκοί συναντήθηκαν, για να συζητήσουν τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ασφαλιστική βιομηχανία σε ένα περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων.

Για την περίσταση, παρουσιάστηκε και ένα νέο βιβλίο που προσφέρει μια ολοκληρωμένη ματιά σε αυτό το πολύπλοκο θέμα.

Προϊόν έρευνας και εργασίας που έγιναν πριν από το συνέδριο, το βιβλίο, με τίτλο "The Economics, Regulation, and Systemic Risk of Insurance Markets", σηματοδοτεί μια σπάνια συνεργασία μεταξύ ακαδημαϊκών, ρυθμιστικών αρχών και παραγόντων της ασφαλιστικής αγοράς. Παρέχει μια σειρά από αναλύσεις για την καλύτερη κατανόηση του ασφαλιστικού κλάδου.

Ο μακροοικονομικός ρόλος της ασφάλισης, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ο συστημικός κίνδυνος και άλλες έννοιες εξετάζονται σε αυτό το έργο, το οποίο παρέχει μια ευρεία προοπτική για την ασφάλιση, τον ρόλο της, και το πώς αυτή λειτουργεί.

Η ασφάλιση είναι αόρατη, αλλά βρίσκεται παντού. Επειδή η ασφάλιση διαχειρίζεται κινδύνους, καθίσταται δυνατό για τις επιχειρήσεις και τους ανθρώπους να τους αναλαμβάνουν. Πώς η ασφάλιση βοηθά την οικονομία και την κοινωνία να λειτουργούν πιο ομαλά; Η απάντηση είναι σε αυτές τις σελίδες.

Συντάκτες του βιβλίου είναι οι:
Christian Thimann, Επικεφαλής Στρατηγικής, Βιωσιμότητας και Δημοσίων Υποθέσεων του Ομίλου AXA
Felix Hufeld, Πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Εποπτικής Αρχής Χρηματοοικονομικών (BaFin) και μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) για τις τράπεζες της Ευρωζώνης
Ralph S. J. Koijen, Καθηγητής Οικονομικών στο London Business School.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ομιλία του Διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας, Francois Villeroy de Galhau (φωτ.), στο συνέδριο με θέμα «Το μέλλον των αποταμιεύσεων».

Δημοσιεύτηκε σε Διεθνή

Editorial Νοέμβριος 2016 - Η Ευρώπη βοά. Η ελληνική ασφαλιστική αγορά στενάζει. Η νέα τάξη πραγμάτων επιδίωξε την “ενδυνάμωση” της εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και έχουμε καταλήξει σε έναν αδιέξοδο στραγγαλισμό, εκ μέρους της ασφαλιστικής εποπτείας, του κλάδου της ιδιωτικής ασφάλισης.

Τάχατες για τα συμφέροντα του καταναλωτή, όλο και πιο ασφυκτικά, περίεργα και ανώνυμα ευρωπαϊκά κέντρα μεθοδεύουν, ώστε: «Ο ρόλος των εποπτικών αρχών να διαμορφώνεται ανάλογα και να αυξάνονται οι ανάγκες για περαιτέρω ενδυνάμωση των μέσων που διαθέτουν, προκειμένου να ασκούν τα νέα τους καθήκοντα επαρκώς»!!!

Δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας, ιδρύθηκε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου, εκδόθηκαν οδηγίες, εισήχθησαν κανόνες.

Εν τούτοις, «οι Ευρωπαίοι όλο και περισσότερο αντιλαμβάνονται την Ευρωπαϊκή Ένωση ως πρόβλημα και όχι ως λύση –ως ένα γραφειοκρατικό μεγαθήριο, που ενισχύει τις πιέσεις της παγκοσμιοποίησης και δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις κρίσεις της»!!!

Απαιτήσεις γνώσεων και ικανοτήτων, απαιτήσεις πληροφοριών και κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας, συνεχής επαγγελματική επιμόρφωση και ενημέρωση, λευκό ποινικό μητρώο, διαφάνεια, υποχρεώσεις προσδιορισμού απαιτήσεων και αναγκών, παροχές συμβουλών, απαιτήσεις διακυβέρνησης, τυποποιημένα έγγραφα πληροφοριών…

Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ξοδεύτηκαν και θα ξοδευτούν, ενώ εκατοντάδες ασφαλιστικές επιχειρήσεις στενάζουν και κλείνουν από τις κανονιστικές απαιτήσεις.

Χιλιάδες επαγγελματίες ασφαλιστές περιθωριοποιούνται και τους κόπους τους καρπούνται οι τράπεζες, τα «ευαγή» αυτά ιδρύματα που κάθε μέρα ανακεφαλαιοποιούνται με τον ιδρώτα και το αίμα του συνόλου των απανταχού ανέργων και αναξιοπαθούντων.

Ένα και μόνον ερώτημα:

  • Πού είναι οι κανόνες που το σύστημα, η βιομηχανία της εποπτείας, απεργάζεται για τα προσόντα των ατόμων που επανδρώνουν τις εποπτικές αρχές;
  • Τι προβλέπεται για τα… λευκά κολάρα που επανδρώνουν τις υδροκέφαλες υπηρεσίες ελέγχου και εποπτείας, για να επιτυγχάνουν να δυσκολεύουν τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της ασφαλιστικής βιομηχανίας, πάντοτε σε βάρος του ανυπεράσπιστου καταναλωτή και του όμηρου πολίτη;
  • Ποια είναι τα προσόντα που απαιτούνται για όλους αυτούς που θεσπίζουν κανόνες και καταναλώνουν τα χρήματα των παραγωγικών τάξεων;

 

Δημοσιεύτηκε σε Editorial

Του Παναγιώτη Λελεδάκη*

 

Πόσες φορές είδατε μία ενδιαφέρουσα ανάρτηση στο facebook και τη μοιραστήκατε με τους φίλους σας στον “τοίχο σας” και αυτοί με τη σειρά τους τη μοιράστηκαν στον δικό τους; Πόσες φορές λάβατε ένα ενδιαφέρον mail και το προωθήσατε σε φίλους και συναδέλφους; Αν κάνατε κάτι απ’ αυτά έστω και μία φορά, τότε συμμετείχατε ενεργά στο φαινόμενο του viral marketing... Πώς η ασφαλιστική αγορά μπορεί να το αξιοποιήσει, για τη διάδοση και την προβολή του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης;

 

Στο φετινό συνέδριο της Ύδρας, για μία ακόμη φορά, ακούσαμε από Έλληνες και ξένους ομιλητές –με παράθεση των σχετικών στοιχείων– αυτό που δυστυχώς είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο εδώ και πολλά χρόνια. Ο Έλληνας πολίτης δεν έχει ασφαλιστική συνείδηση και ο θεσμός της ιδιωτικής ασφάλισης και της ασφαλιστικής συμβουλευτικής δεν έχει την εικόνα που του αξίζει στα μάτια των πολιτών, σε σχέση με αυτά που προσφέρει.

Αυτή είναι μια πάγια πρόκληση για την αγορά μας και ένας πολυπαραγοντικός γρίφος που απαιτεί λύση. Καταρχήν απαιτείται ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση της αγοράς μας σε πολλά επίπεδα, για να αυξηθεί η αξιοπιστία του θεσμού. Όμως, δεν αρκεί αυτό.

Η γυναίκα του Καίσαρα δεν φτάνει να είναι τίμια. Πρέπει ως γνωστόν και να φαίνεται! Και ο κλάδος μας χρειάζεται μεγαλύτερη εξωστρέφεια και σύγχρονους τρόπους διάδοσης μηνυμάτων και επικοινωνίας με τον σύγχρονο πολίτη και ειδικά με τις νέες γενιές (generation Υ & Ζ).

Ένα από τα σύγχρονα εργαλεία που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί με επιτυχία προς αυτήν την κατεύθυνση είναι το internetviralmarketing ή στην ελληνική «ιογενές marketing».

Ονομάστηκε έτσι από ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε στο διαδίκτυο. Ψηφιακό υλικό (κυρίως videos) που κάποιοι ανέβαζαν στο internet προσήλκυε το ενδιαφέρον πολλών χρηστών, οι οποίοι το μοιράζονταν με τις ψηφιακές επαφές τους μέσω mail, social media ή με όποιον άλλον ψηφιακό τρόπο επικοινωνούν και η διαδικασία αυτή επαναλαμβανόταν ξανά και ξανά από χιλιάδες χρήστες, με αποτέλεσμα το υλικό αυτό να διαδίδεται σαν «ιός» και να φτάνει στα μάτια εκατομμυρίων χρηστών.

Σήμερα, το video με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα παγκοσμίως είναι ένα μουσικό χιουμοριστικό video «Gangman Style», που αριθμεί πάνω από δυόμισι δισεκατομμύρια (2.654.546.890) προβολές μόνο στο αυθεντικό κανάλι του δημιουργού στο You-tube και σίγουρα πολλά δισεκατομμύρια προβολές σε άλλα κανάλια. Τεράστια δύναμη επικοινωνίας μηνυμάτων!

Η τεχνική είναι απλή. Δημιουργία ψηφιακού υλικού, κυρίως video, με στόχο ο πολίτης να εντυπωσιαστεί και να θέλει να το μοιραστεί με τους ψηφιακούς του φίλους και μάλιστα πολύ εύκολα: share σε facebook – linkedin – twitter και άλλα social media, forward στο mail των φίλων του και πολλά άλλα.

Απαιτείται όμως έμπνευση και δημιουργικότητα, ώστε να παραχθούν έξυπνες ιδέες, οι οποίες θα φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Βασικά συστατικά η συντομία, το χιούμορ, το συναίσθημα, η καινοτομία, το κέντρισμα της περιέργειας.

Βασισμένη σε αυτήν τη λογική και αξιοποιώντας αυτό το πολύ δυνατό εργαλείο marketing, η ασφαλιστική αγορά θα μπορούσε να επανασχεδιάσει τη στρατηγική επικοινωνίας της με το καταναλωτικό κοινό και να επιχειρήσει καταρχήν ένα rebranding.

Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν κοινά μηνύματα με τη συμμετοχή όλων των φορέων και να δημιουργηθούν viralvideos που θα ενισχύουν την συνείδηση των πολιτών και των επιχειρήσεων απέναντι στον κίνδυνο, που θα επικοινωνούν την αξιοπιστία του ασφαλιστικού θεσμού και την εξαιρετική προστιθέμενη αξία του επαγγελματία ασφαλιστικού διαμεσολαβητή στη συμβουλευτική διαχείρισης ασφαλιστικών αναγκών.

Υπάρχουν όμως κάποιες σημαντικές παράμετροι και προϋποθέσεις για να πετύχει μια τέτοια στρατηγική.

Απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, υπομονή, συνέχεια, συνέπεια και διάρκεια.

Κυρίως, όμως, απαιτεί συσπείρωση όλων των δυνάμεων του ασφαλιστικού θεσμού –εταιρείες, σωματεία, διαμεσολαβούντες, υπάλληλοι, κλαδικός Τύπος.

Βέβαια, χρειάζεται αρκετή υπομονή και μεθοδικότητα για να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ένα video με viral χαρακτηριστικά, που θα έχει την επιθυμητή απήχηση στους πολίτες. Χρειάζονται δοκιμές – έλεγχος – λάθη – επανασχεδιασμός.

Το πολύ θετικό με το internetmarketing είναι ότι έχει απόλυτα μετρήσιμο αποτέλεσμα, καθώς μπορείς να μετρήσεις την επισκεψιμότητα του video, ακόμα και τον χρόνο παραμονής του χρήστη στο υλικό. Ενώ, αντίθετα, όταν επιλέγεις ως μέσο επικοινωνίας την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο, δεν μπορείς να γνωρίζεις σε πόσους ανθρώπους έφτασε το μήνυμα τελικά. Επίσης, υπάρχει δυνατότητα αλληλεπίδρασης με τον πολίτη, καθώς μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του σχολιάζοντας το video, δίνοντας πληροφορίες εξαιρετικά χρήσιμες για τον επανασχεδιασμό της επικοινωνιακής στρατηγικής.

Συνέχεια, συνέπεια και διάρκεια χρειάζεται, διότι για να επηρεάσεις την κουλτούρα του καταναλωτικού κοινού δεν αρκεί ένα πετυχημένο viral video, αλλά μια σειρά από πολλά πετυχημένα viralvideo, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κυρίως, όμως, χρειάζεται συσπείρωση. Αν μια εταιρεία ή ένας θεσμός θέλει να πετύχει στο viral marketing, χρειάζεται μια μεγάλη αρχική βάση επαφών –π.χ. χιλιάδες email ή επαφές στα social media, κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο να δημιουργηθεί.

Αν εμείς σαν αγορά, όμως, συσπειρωθούμε και ενωθούμε κάτω από ένα κοινό όραμα, έχουμε μια πολύ μεγάλη δύναμη και τα μαθηματικά είναι εντυπωσιακά!

Για την ευκολία των υπολογισμών, ας υποθέσουμε ότι η αγορά μας αριθμεί 10.000 διαμεσολαβούντες και 5.000 υπαλλήλους. Σύνολο 15.000 άνθρωποι.

•  Βήμα πρώτο: να συγκεντρώσουμε έμπνευση και ιδέες για δημιουργία υλικού.

•  Βήμα δεύτερο: αφού δημιουργήσουμε το υλικό –π.χ. ένα εξαιρετικά έξυπνο video–, αν μπορέσουμε να εμπλέξουμε και να “πείσουμε” μέσω κοινοποιήσεων από τον κλαδικό Τύπο, από τα σωματεία, τις εταιρείες κ.λπ. το 30% των διαμεσολαβούντων και των υπαλλήλων, τότε πιθανότατα θα συμβεί το εξής: Κάθε διαμεσολαβητής κατά μέσο όρο διαθέτει τουλάχιστον 2.000 mail και επαφές στα social media από πελάτες, υποψήφιους, φίλους και γνωστούς. Αν ο καθένας αποστείλει το υλικό αυτό στις επαφές του, δηλαδή 4.500 στελέχη της αγοράς μας x 2.000 επαφές, τότε θα φτάσει σε 9.000.000 πολίτες στην Ελλάδα. Βέβαια, στις επαφές αυτές σίγουρα θα υπάρχουν πολλές αλληλοκαλύψεις, οπότε ας υποθέσουμε απαισιόδοξα πως οι μισές επαφές είναι κοινές. Πάλι όμως το μήνυμα θα φτάσει σε 4.500.000 συμπολίτες μας.

Κάποιοι από αυτούς φυσικά θα το δουν και κάποιοι όχι. Αν το δει ένα 25% (αν και πιστεύουμε ότι θα είναι μεγαλύτερη η ποσόστωση), τότε θα έχουμε 1.125.000 μοναδικές προβολές και αν από αυτούς το 10% το μοιραστεί με τους δικούς του φίλους –δηλαδή 112.500 άνθρωποι το μοιραστούν με τις δικές τους επαφές και το δει πάλι ένα 10% (ο ακριβής υπολογισμός είναι πολύ δύσκολος) – τότε θα έχουμε πολλά εκατομμύρια προβολές από το ελληνικό καταναλωτικό κοινό.

Αν το μήνυμα, λοιπόν, είναι δυνατό και φανούμε συνεπείς αποστέλλοντας τακτικά ένα video με σχετικό περιεχόμενο, τότε έχουμε ένα εξαιρετικά δυνατό εργαλείο για την προβολή του θεσμού μας. Έτσι, οι διαμεσολαβητές θα μπορούν να αξιοποιήσουν το σταδιακά θετικότερο κλίμα και τη διαρκώς βελτιωνόμενη εικόνα του θεσμού και να αυξήσουν την επιρροή τους στους πολίτες, ώστε μέσα από τις συμβουλές τους αυτοί να λαμβάνουν πιο σωστές αποφάσεις για τη διαχείριση των κινδύνων τους και να ξεκολλήσουμε επιτέλους από το σημερινό μηδαμινό ποσοστό επί του ΑΕΠ.

Και το σημαντικότερο από όλα είναι ότι η επένδυση σε χρήμα σε μια τέτοια στρατηγική είναι απειροελάχιστη σε σχέση με παραδοσιακές μεθόδους, όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Επίσης, σύμφωνα με σχετικές έρευνες, η δύναμη μεταβίβασης μηνυμάτων είναι εντυπωσιακά μεγαλύτερη.

Η προσωπική μου εμπειρία μετά από έρευνα και εφαρμογή, την τελευταία επταετία τουλάχιστον, μου έχει αποδείξει ότι κάτι τέτοιο είναι απόλυτα εφικτό και τα οφέλη πολύ σημαντικά. Ήδη, εδώ και έναν χρόνο, με μικρά βήματα έχουμε κάνει έναν σχεδιασμό στον ΠΣΑΣ, με στόχο να γίνει μια πειστική πρόταση και να εμπλακούν όλοι οι φορείς, ώστε η ιδέα αυτή να υλοποιηθεί το ταχύτερο δυνατόν.

Αυτό, φυσικά, θα πρέπει να συμβεί παράλληλα με την εξυγίανση της αγοράς μας σε όποιον τομέα απαιτείται.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι να ενωθούμε όλοι οι φορείς, αφήνοντας πίσω τους εγωισμούς, κάτω από ένα κοινό όραμα: την αναβάθμιση της εικόνας του θεσμού μας στον καταναλωτή και την πολιτεία.

Έτσι, θα προκύψει το πολυπόθητο μεγάλωμα της αγοράς μας, όχι μόνο για τη μεγιστοποίηση του κέρδους, αλλά κυρίως γιατί αυτό θα σημαίνει ότι θα έχουμε πετύχει μια πιο βιώσιμη κοινωνία, με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια για τον πολίτη.

Και κάτι τελευταίο που δεν πρέπει να ξεχνάμε: η αίσθηση ασφάλειας που μπορούμε να προσφέρουμε στους συμπολίτες μας –πολύτιμη σε μια εποχή εξαιρετικής ανασφάλειας– θα μπορούσε να είναι ένας από τους μοχλούς της πολυπόθητης ανάπτυξης της οικονομίας μας, καθώς επιτρέπει την ανάληψη λελογισμένων ρίσκων.

 

*O κ. Λελεδάκης είναι Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Ασφαλιστικών Συμβούλων, Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος του ifaacademy

Δημοσιεύτηκε σε Διάφορα άρθρα

Εάν είστε μιας ορισμένης ηλικίας, το πρωί της Τρίτης 11 Σεπτεμβρίου 2001, πιθανώς δεν θα το ξεχάσετε ποτέ.
Άνθρωποι από όλον τον κόσμο γίνανε μάρτυρες σκηνών καταστροφής και τρόμου που δεν μπορούν να σβηστούν από τη μνήμη.
Για τους ασφαλιστές περιουσίας και ατυχημάτων και τους αντασφαλιστές ο αντίκτυπος των τρομοκρατικών επιθέσεων της 9/11 ήταν τεράστιος, καθώς προκλήθηκαν ασφαλισμένες απώλειες πάνω από  43 δις (σε $ του 2015) και εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη ασφαλιστική απώλεια στην παγκόσμια ιστορία, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Πληροφοριών.
Αποζημιώθηκαν απώλειες πολλών διαφορετικών κλάδων ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων των αεροπορικών μεταφορών, της διακοπής επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, της ευθύνης, της ζωής, της περιουσίας και της αποζημίωσης εργαζομένων.


Ασφάλιση κατά της τρομοκρατίας
Η ασφάλιση κατά της τρομοκρατίας ήταν ένα καυτό θέμα στον απόηχο των επιθέσεων. Η ασφαλιστική κάλυψη για τον κίνδυνο της τρομοκρατίας γρήγορα έγινε είτε μη διαθέσιμη είτε πολύ ακριβή.
Το αμερικανικό κογκρέσο αντέδρασε με το πέρασμα του νόμου περί Ασφάλισης του κινδύνου τρομοκρατίας το 2002, ο οποίος προέβλεπε την εγγύηση κρατικής στήριξης μετά από μια καταστροφική επίθεση. Αυτό βοήθησε στο να παραμείνει διαθέσιμη και προσιτή για τις επιχειρήσεις η ασφάλιση του κινδύνου της τρομοκρατίας.
Από την αρχική θέσπισή του το 2002, το πρόγραμμα για τη συγκεκριμένη ασφάλιση έχει αναθεωρηθεί και επεκταθεί τρεις φορές. Η πιο πρόσφατη επέκταση, το 2015, εξασφαλίζει τη συνέχισή της μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2020.

 

Οι αριθμοί των απωλειών

Στην θλιβερή επέτειο αυτής της Κυριακής θα θυμηθούμε τις ανθρώπινες και οικονομικές απώλειες που άλλαξαν τον κόσμο μας για πάντα. Παρακάτω αναδημοσιεύουμε από το www.propertycasualty360.com μερικούς αριθμούς που λένε ένα μέρος της ιστορίας των επιπτώσεων και των γεγονότων που έλαβαν χώρα στη Νέα Υόρκη, το Shanksville, την Pennsylvania και την Washingon, αυτό τον μήνα πριν από 15 χρόνια:

 

$43,6 δισ (σε δολάρια 2015)
Το σύνολο των ασφαλισμένων ζημιών από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του 2001 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, το Πεντάγωνο και την Πενσυλβάνια, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων από ασφαλίσεις περιουσίας, ζωής και αστικής ευθύνης. (Πηγή: Insurance Information Institute.)

 

$123 δις
Οι εκτιμώμενες οικονομικές απώλειες κατά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες μετά την κατάρρευση των πύργων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, καθώς και τη μείωση των αεροπορικών ταξιδιών τα επόμενα χρόνια. (Πηγή: CNN.)

 

$60 δις
Το εκτιμώμενο κόστος των ζημιών στον χώρο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, συμπεριλαμβανομένων των ζημιών στα γύρω κτήρια, τις υποδομές και τις εγκαταστάσεις του μετρό (Πηγή: CNN.)

 

$40 δις
Η αξία του πακέτου έκτακτης ανάγκης κατά της τρομοκρατίας που εγκρίθηκε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ στις 14 Σεπτέμβρη 2001. (Πηγή: CNN.)

 

$15 δις
Το πακέτο βοήθειας που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο για τη διάσωση των αεροπορικών εταιρειών. (Πηγή: CNN.)

 

$750 εκατ.
Το συνολικό κόστος για να καθαριστεί η περιοχή του Ground Zero. (Πηγή: CNN.)

 

$385 εκατ.
Το κόστος της απώλειας  των 4 επιβατικών αεροσκαφών την 11η Σεπτ. 2001. (Πηγή: Institute for the Analysis of Global Security.)

 

$500.000
Το εκτιμώμενο ποσό που δαπανήθηκε για να οργανωθούν και να εκτελεστούν οι επιθέσεις της 11ης Σεπτ. (Πηγή: CNN.)

 

146.100
Ο αριθμός των θέσεων εργασίας που χάθηκαν στη Ν. Υόρκη μετά τις επιθέσεις. (Πηγή: New York Magazine.)

 

3.051
Ο εκτιμώμενος αριθμός παιδιών που έχασαν ένα γονιό στις επιθέσεις της 11ης Σεπτ. 2001. (Πηγή: New York Magazine.)

 

2.976
Ο συνολικός αριθμός ανθρώπων που χάθηκαν στις επιθέσεις στις Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον και Πενσυλβάνια εξαιρώντας τους 19 αεροπειρατές. (Πηγή: Insurance Information Institute.)

 

355
Ο αριθμός των υπαλλήλων της Marsh Inc.  που έχασαν τη ζωή τους στις επιθέσεις (Πηγή: Statistic Brain Research Institute.)

 

343
Ο αριθμός των νοσοκόμων και πυροσβεστών που σκοτώθηκαν (Πηγή: New York Magazine.)

 

20%
Το ποσοστό των Αμερικανών που γνώριζαν κάποιον που τραυματίστηκε ή σκοτώθηκε στις επιθέσεις. (Πηγή: New York Magazine.)

 

8
Ο αριθμός των παιδιών θυμάτων της 11ης Σεπτ. ηλικίας από 2 έως 11 ετών. (Πηγή: WorldNetDaily.)

 

Δημοσιεύτηκε σε Διεθνή

O οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Fitch προειδοποιεί ότι η απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πιθανό να οδηγήσει σε απώλεια εργασιών για τους Lloyd’s του Λονδίνου.
 Σε νέα της έκθεση, η Fitch Ratings υποστηρίζει ότι το παραπάνω σενάριο είναι εξαιρετικά πιθανό εκτός εάν το Ηνωμένο Βασίλειο καταφέρει μέσα από τη διαπραγμάτευση να διατηρήσει τα λεγόμενα «δικαιώματα διαβατηρίου» που θα του επιτρέπουν την πρόσβαση στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ).
Χωρίς αυτά οι ασφαλιστικές εταιρείες του Ηνωμένου Βασιλείου που θα θέλουν να καλύψουν κινδύνους εντός του ΕΟΧ θα πρέπει να θεσπίσουν φορείς στην περιοχή, όπως αναφέρει το Reuters. Η Fitch Ratings υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει στην απομάκρυνση επιχειρήσεων από την πλατφόρμα των Lloyd’s.
 Σύμφωνα με τη Fitch, ο ΕΟΧ αντιπροσώπευε 2,9 δις ή 11% των μικτών εγγεγραμμένων ασφαλίστρων των Lloyd’s το 2015.
 Εκπρόσωπος των Lloyd’s φέρεται να υποστήριξε ότι «είναι προς το συμφέρον των Lloyd’s και των εξειδικευμένων ασφαλιστών» να διατηρήσει το Ηνωμένο Βασίλειο την πρόσβαση στην ενιαία αγορά της ΕΕ, κατά προτίμηση με τα «δικαιώματα διαβατηρίου». Για τον λόγο αυτό οι Lloyd’s θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν το θέμα στην αγγλική κυβέρνηση. Ωστόσο, οι εκπρόσωποίτους επιμένουν ότι προχωρούν με όλες τις διαθέσιμες επιλογές προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι Lloyd’s θα είναι σε θέση να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους στην ΕΕ και να επωφεληθούν από τις νέες ευκαιρίες που θα προκύψουν.
 

Δημοσιεύτηκε σε Διεθνή
Page 1 of 11
 
 

minettas_slug

 

Social Icons

Οροι Χρησης

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου του παρόντος web site με οποιονδήποτε τρόπο, ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.

Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.