Στράτος Κακάμπουρας: «Καμιά επιτυχία δεν είναι ατομικό επίτευγμα»

8

Απόσταγμα 30 χρόνων εμπειρίας και συνειδητής προσφοράς στο θεσμό της ασφάλισης είναι τα λόγια του Στράτου Κακάμπουρα,  Συντονιστή Γραφείου Πωλήσεων της MetLife Alico, που σε …πρώτο πρόσωπο παραθέτουμε στη συνέχεια.


Υπέρμαχος της συλλογικής προσπάθειας, του «κοινωνώ μετά τινός», της προσφοράς στον πλησίον, θεωρεί ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες μπορούν να διασφαλίζουν κοινωνική ευημερία.
Με πάθος για τη δουλειά του και πίστη στους ανθρώπους και στην Εταιρεία του πορεύτηκε στην επαγγελματική διαδρομή του, με αίσθημα ευθύνης, σεβασμού και σοβαρότητας. 
Ο ίδιος θεωρεί ότι, χωρίς όλα τα παραπάνω, ο παραγωγός ασφαλειών, 
όσο κι αν είναι γνώστης του αντικειμένου, μεθοδικός και οργανωτικός, λειτουργεί με ξύλινο και στυγνό τρόπο και σίγουρα όχι επ’ ωφελεία του Θεσμού.

Το ξεκίνημα…
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά. Μοναχοπαίδι ναυτικής οικογένειας, με καταγωγή από Μυτιλήνη. Σπούδασα Οικονομικά και την ίδια εποχή ξεκίνησα επίσημα την επαγγελματική μου ζωή ως υπάλληλος στην EMI Columbia. Και λέω επίσημα, γιατί από πολύ μικρός έχω ξεκινήσει να εργάζομαι, για να βγάζω το χαρτζιλίκι μου, όπως βοηθητικό προσωπικό στο πλοίο που εργαζόταν ο πατέρας μου, κατά τα μαθητικά μου χρόνια.
Ο χώρος των πωλήσεων και της επικοινωνίας με τους ανθρώπους, από πολύ νωρίς, φάνηκε να με ελκύει και έτσι, μετά από εφτάμισι χρόνια συνεργασίας με την EMI Columbia, μετακινούμαι στην ασφαλιστική αγορά και εντάσσομαι στην οικογένεια της American Life (ALICO).

Στην ALICO, με πίστη στο Θεσμό και στους ανθρώπους
Στις 13 Δεκεμβρίου 1982 υπογράφω σύμβαση ασφαλιστή, το 1983 σύμβαση unit manager και την 1η Μαρτίου 1985 αναλαμβάνω τη διεύθυνση υποκαταστήματος στην Καλλιθέα. Η εξέλιξη έγινε σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά έχει σημαδευτεί από πολλή δουλειά, πίστη στο θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης αλλά και στους ανθρώπους της Εταιρείας.
Το 2007 η Εταιρεία μου κάνει την τιμή να μου εμπιστευτεί και το Γραφείο Πωλήσεων του Πειραιά. Αξίζει να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι το εν λόγω Γραφείο το παρέλαβα από το Δημήτρη Πάτσιο, ο οποίος μετά από πολυετή και πετυχημένη πορεία στο χώρο των ασφαλειών συνταξιοδοτήθηκε. Θα ήθελα να αναφέρω ιδιαιτέρως ότι ο Δημήτρης ήταν πνευματικό παιδί του μεγάλου δασκάλου στο χώρο, του Εμμανουήλ Μάρκογλου. Ακόμα και τώρα ο κ. Μάρκογλου δίνει σε όλους μας συμβουλές, με πολλή αγάπη και φροντίδα για το θεσμό, το αντικείμενο, την εταιρεία και εμάς.
Όμως, κατά την τριαντάχρονη αυτή πορεία μου, δεν θα μπορούσα να παραλείψω την καταλυτική θετικά σε μένα παρουσία, μέριμνα και καθοδήγηση του Προέδρου της Εταιρείας μας, κ. Ανδρέα Βασιλείου, στον οποίο οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Ναι στο Εμείς…
Σε όλα αυτά τα χρόνια, η έννοια για τον πλησίον μου ήταν έντονη στο μυαλό μου –o πλησίον όχι μόνο σαν πελάτης αλλά και σαν συνεργάτης. Στα τόσα χρόνια ενεργούς παρουσίας μου στο χώρο, έχω νιώσει ότι καμιά επιτυχία δεν είναι ατομικό επίτευγμα, αλλά ομαδικό. Είναι συλλογική προσπάθεια, όπως αυτή έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται από όλους τους άμεσους συνεργάτες μου στο Γραφείο Πωλήσεων του Πειραιά.
Από πολύ νωρίς ένιωσα ότι μπορούμε όλοι μαζί να κάνουμε πολλά πράγματα. Υποστηρίξαμε και συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε το Εμείς και όχι το Εγώ, διότι έτσι βάλαμε ένα κοινό στόχο: την εξυπηρέτηση του πελάτη. Και μπορεί ο πελάτης να είναι ένας, αλλά όλοι μαζί τον φροντίσαμε και συνεχίζουμε να τον φροντίζουμε. Και αυτό είναι άμεσα συνυφασμένο με τη φύση του επαγγέλματός μας.
Οι συνεργάτες μου κι εγώ πιστέψαμε ότι η ατομικότητα πρέπει να “παντρευτεί” με την ομαδικότητα. Το άτομο πρέπει να βρει τον τρόπο να αλληλοϋποστηριχθεί. Και η ενασχόληση στο χώρο των ασφαλίσεων το ενισχύει. Το κοινωνείν διέπεται από αξίες.

Χωρίς ανθρωπιά, το επάγγελμά μας ακυρώνεται
Μέσα από όλα αυτά ο σύμβουλος έρχεται με ρόλο, θέση και απόψεις για τη ζωή, στον επαγγελματικό, κοινωνικό αλλά και οικογενειακό του χώρο. Το επάγγελμα του ασφαλιστή δίνει τη δυνατότητα στον άξιο επαγγελματία να αυτοπραγματωθεί. Και αυτό γιατί το πρώτο πράγμα που νιώθει ένα άξιο στέλεχος του χώρου είναι η επιβεβαίωση της προσφοράς και η προσωπική του καταξίωση. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, το άτομο είναι δυστυχώς στερημένο. Όταν δεν έχουμε καλή σχέση με τον εαυτό μας, δεν μπορούμε να έχουμε σχέσεις με άλλους ανθρώπους. Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε την παρουσία του άλλου –πελάτη, συνεργάτη, υφισταμένου, προϊσταμένου. Και τότε το επάγγελμά μας, που παρέχει ασφάλεια στους πιθανούς κινδύνους που όλοι μας λίγο-πολύ αντιμετωπίζουμε, ακυρώνεται. Χρειάζεται, λοιπόν, να ενστερνιστούμε τη λέξη επικοινωνία, δηλαδή κοινωνώ μετά τινός, και να της δώσουμε αυτό που παρατηρούμε ότι λείπει σήμερα, την ανθρωπιά.

Με πάθος, πίστη και γνώση…
Αν με ρωτούσατε τι άλλο χρειάζεται να έχει στη “βαλίτσα” του ένας επαγγελματίας του χώρου για να πετύχει, σίγουρα δεν θα μπορούσα να παραλείψω τη γνώση του αντικειμένου, την οργάνωση, τον προγραμματισμό, τη μεθοδολογία. 
Η γνώση πρέπει να είναι συνεχής και υψηλού επιπέδου, για να μπορεί να καλύπτει τις διαρκώς μεταβαλλόμενες ανάγκες των νυν και υποψηφίων πελατών, ειδικότερα την εποχή αυτή. Η οργάνωση και ο προγραμματισμός είναι απαραίτητα εφόδια-εργαλεία, για να βοηθήσουν τον επαγγελματία να ανταποκριθεί επιτυχώς και αποτελεσματικά στις καθημερινές αντιξοότητες της δουλειάς του. Η μεθοδολογία είναι απαραίτητη όσον αφορά την προσέγγιση του πελάτη και την ανάλυση των αναγκών του.
Όμως, τίποτα από αυτά που είπαμε παραπάνω δεν θα έχει αξία εάν ο παραγωγός ασφαλίσεων δεν έχει ΠΑΘΟΣ γι’ αυτό που κάνει και ΠΙΣΤΗ στους ανθρώπους και στον οργανισμό που τον υποστηρίζει.
Η εμπειρία μου έδειξε ότι μπορεί κάποιος να είναι οργανωτικός, μεθοδικός, να ξέρει πολύ καλά το αντικείμενο αλλά να έχει αμφιβολίες γι’ αυτό που προωθεί ή για την εταιρεία με την οποία συνεργάζεται. 
Πιστέψτε με, όσα χρόνια υπηρετώ το επάγγελμα αυτό έχουν υπάρξει τέτοιου είδους συνάδελφοι –αν μπορούμε να τους αποκαλέσουμε συναδέλφους– που δεν προόδεψαν γιατί έκαναν τη δουλειά αυτή με ξύλινο και στυγνό τρόπο. Αυτό, ξέρετε, πέραν της επίπτωσης που έχει στον ίδιο τους τον εαυτό, δυστυχώς πολλές φορές έχει επηρεάσει αρνητικά το χώρο μας. 
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω ιδιαιτέρως ότι η MetLife Alico, όλα αυτά τα χρόνια παρουσίας της στην ελληνική αγορά –και πιστεύω όχι μόνο σε αυτήν–, έχει φροντίσει να αναπτύξει και να διατηρήσει τη φιλοσοφία: «πιστεύω σ’ εσένα, πιστεύω σε αξίες και παλεύω με όλη τη δύναμή μου γι’ αυτές». Αυτό είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της Εταιρείας μας, η οποία καθημερινά μεριμνά, ώστε όλοι της οι συνεργάτες, τόσο στο διοικητικό όσο και στο παραγωγικό δίκτυο, να διακατέχονται από αυτές.
Η συγκεκριμένη Εταιρεία με τον πρόεδρό της τον κ. Ανδρέα Βασιλείου έχει πολλές φορές προτρέψει/καθοδηγήσει τους συνεργάτες της να ενεργοποιούνται ως ανεξάρτητοι επιχειρηματίες, οι οποίοι μπορεί να κινούνται με δημιουργικότητα, φαντασία, ελευθερία, αλλά πάντα, όμως, με κύριο το αίσθημα της ατομικής, κοινωνικής και εταιρικής ευθύνης. Ας μην ξεχνάμε ότι η ελευθερία χωρίς υπευθυνότητα είναι ασυδοσία. Διαφορετικά, δημιουργείται κρίση σε όλα τα επίπεδα.

Η κρίση φέρνει νέες ευκαιρίες…
Η κρίση στην οικονομία που σήμερα αντιμετωπίζουμε έντονα δεν είναι άσχετη από την κρίση που υπάρχει ευρύτερα στην κοινωνία, στις αξίες, στους θεσμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι, πολλές φορές, ειδικότερα από ό,τι ακούμε από τα μέσα ενημέρωσης φαίνεται ότι τα πάντα καταρρέουν. Αντιμετωπίζεται αυτό, άραγε, και αν ναι, πώς;
Η κρίση για να αντιμετωπιστεί αρχικά χρειάζεται ψυχική υγεία και ηρεμία. Η στάση μας είναι εκείνη που ο καθένας πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση. Γι’ αυτό χρειάζεται αγώνας, μεγάλη ευθύνη, σοβαρότητα και θέληση στη δουλειά μας.
Υπάρχει, όμως, πέραν αυτών σωτηρία; 
Κατά τη γνώμη μου, η κρίση πάντα φέρνει νέες ευκαιρίες δραστηριοποίησης, φτάνει να μπορούμε να τις εντοπίσουμε και να τις χειριστούμε με τον ανάλογο σεβασμό που απαιτούν οι περιστάσεις.

 Εγγυητές της κοινωνικής ευημερίας οι ασφαλιστικές 
Όχι μόνο ως ενεργό μέλος της MetLife Alico αλλά και ως Γενικός Γραμματέας του Συνδέσμου Συντονιστών, στον οποίο έχω την τιμή να συμμετέχω από το 1986, θα ήθελα να τονίσω την κοινωνική σημασία και χρησιμότητα του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης. Στο σημερινό περιβάλλον, η ιδιωτική ασφάλιση μπορεί να θεωρείται για πολλούς πολυτέλεια και ίσως κάτι περιττό. Όμως, η ίδια η ζωή με τις οικονομικές συνθήκες και δυσκολίες που πολλές φορές μας καλεί να αντιμετωπίσουμε, επιτάσσει σε όλους μας την κάλυψή μας από έναν ιδιωτικό φορέα σε θέματα υγείας-συνταξιοδότησης. 
Κανείς δεν θα χρειαστεί άραγε να επισκεφθεί ένα γιατρό ή ένα νοσηλευτικό ίδρυμα; 
Η εθνική σύνταξη των 360 ευρώ, ως αυτή ορίζεται κατά το ελάχιστον, μπορεί να διατηρήσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης;
Οι ασφαλιστικές εταιρείες που έχουν την οικονομική δυνατότητα και τους επαγγελματίες μπορούν να είναι οι εγγυητές για τη διασφάλιση της κοινωνικής ευημερίας.
Η κοινωνική αυτή διάσταση του έργου των ασφαλιστικών εταιρειών θα ενδυναμωθεί, όταν το κράτος ολοκληρώσει την εκκαθάριση του χώρου από μη φερέγγυους ασφαλιστικούς οργανισμούς.
Η ζωή και η προστασία αυτής είναι στόχος όλων μας.
Ας μη λησμονούμε, εξάλλου, ότι δεν υπάρχει πιο πολύτιμο αγαθό από την ίδια μας τη ζωή, για εμάς και τα παιδιά μας. [